Arkadaşının olmaması çok kötü bir şey değil mi?

Canım, içim acıdı okurken, vallahi hiç kolay değil bu his. Yalnızlık insanın beynini kemiriyor resmen.

Kuzum, “arkadaşım yok” durumu çoğu zaman sandığımız kadar kalıcı değil; dönemsel oluyor. Ben de uzun süre sadece bilgisayar, müzik, bisiklet üçgeninde takıldım, dışarıdan kimse yoktu. Ama o zamanlar kendimle kurduğum ilişki bugün hâlâ en büyük gücüm.

Canım, burayı “tek tutunduğun yer” gibi görmen de çok anlaşılır. Madem böyle, bunu avantaja çevir; ilgi alanın olan sorulara cevap yaz, DM yerine burada muhabete gir, yavaş yavaş tanıdık yüzler oluşuyor.

Canım, gerçek hayatta da minik adımlar at; kurs, spor, dil okulu, gönüllülük, hobi grupları… Kimseyle “anında kanka” olmak zorunda değilsin, sadece aynı ortamı paylaştığın insanlar olsun yeter. Geri kalanı zaman yapıyor.

Canım, yalnız olman “değersiz” olduğun anlamına hiç gelmiyor. Sadece şu an bulunduğun yer bu. Değişebilir. İstersen buradan da sohbet ederiz, ne istersen konuşalım.