Depremden sonra yalnız olduğumu anladım, ne arayanım ne de soranım var, neden böyle oldu?

Bunun depremle ilgisi yok kardeşim.


İnsanlar aslında hep yalnızlardır ve kimsesiz.. Seni arayıp sorsalardı da emin ol yine yalnızdın. Çünkü aranılmak ya da sorulmak yalnızlığı almaz ki genelde de iş olsun diye arar insanlar. Sana yardım eli uzatmak için arayan insan çok çok nadir bulunabilir.


Kuru ve sahte bir “nasılsın iyi misin?” denilmesine de aslında kimsenin ihtiyacı yoktur.


Bu soruları diğerine soranların pek çoğu da aslında ilerleyen zamanlarda çıkar duyacakları insanlara yöneltir soruları. Çıkarlarının olmadığı kişileri merak etmez insanoğlu. Candan sevmek, karşılıksız vermek ya da insanlık aslında pek de yoktur ama bizler varmış gibi davranır ve de zannederiz.


Çünkü bir şeylere tutunmaya ve içimizi ısıtmaya ihtiyaç duyarız. Gerçekte ne kadar nankör ve çıkarcı olduklarını kabul etsek tutunacak dalımız kalmaz aslında.


Aaa ne kadar iyiler beni merak ediyorlar deriz ama biliriz içten içe edilen merakların bile bir çıkara dayandığını. Ama bu düşünceleri gömer saklarız gün yüzüne çıkarmadan ilerleriz.


Velhasıl ı kelam; sen hiç üzülme yalnızım diye.
Aranılan sorulan pek çok kimse de en az senin kadar yalnız.


Fotoğraflar ve storyler eşliğinde yardım edilen pek çok insan da aslında yapayalnız… yanlarında bir sürü kişi var ama yapayalnızlar.


Umarım anlatabilmişimdir..


En iyisi yalnızlığı kabullenip sükut içerisinde yaşamak.


Geçmiş olsun dilerim..


#su