Fatih Altaylı, "İnanç vergisi getirilsin!" dedi. Sizce olabilir mi?

Fatih Altaylı’ya katılmakla beraber diye başladığım bu yazıyı devam ettirdikten sonra yazının sonunda olası sıkıntıları anlatınca yanlışlıklarını daha detaylı gördüm ve katılmadığımı fark edip yazının başını değiştirdim ve KATILMIYORUM diyorum. Çünkü devletin bunun kontrolünü yapamayacağını düşünüyorum. Bir sürü insan inanmıyorum der ama inandığı için camiye gider. Kullanır o camiyi. Camilere de kimler geliyor kimler gelmiyor kontrolü yapılamaz. Yatar yani olacak iş değil.

Başka bir durum da gelişebilir. Bu daha fena bir şeye sebep olabilir de bizim toplumumuzda inanç baskıya dayalıdır. Millet inançsızlığını itiraf edemez. Söyleyemez. Herkes yine aynı vergiyi ödemek zorunda kalır. Yine dindar bir iktidar yönetime tekrar gelirse inançsız olan insanların fişlenmesine ve toplumda farklı muamele görür. O insanlar hedef alınır.
Dindar/Siyasal İslamcı Zübük minvalindeki partiler iktidara gelirse halk bundan aşırı şekilde suistimal edilir. Hem diyanet için hem de ayrıca inanç vergisi diye başka bir vergi kalemimiz olur. Bizde vergi kalemleri yok olmaz vergi kalemleri artar. Yine dediğim gibi laik olmayan, başka dinden, mezhepten, inanç görüşünden olan insanlar çok rahat fişlenir kayıt altına alınır ve toplumda yaşamaları zaten zor olurken daha da zor olabilir. Toplumdan devletten farklı muamele görürler. Haksızları arttırmaktan başka bir şey olmaz.

Uygulamada, yasayla LAİK olunmaz. Bu toplum LAİKLİĞİ İÇSELLEŞTİRMEDİ. TOPLUMUN LAİKLİĞİ TAM VE DOĞRU ŞEKİLDE İÇSELLEŞTİRMESİ LAZIM. BUNUN DA YOLU EĞİTİMDİR. İnsanlar bir dini neden ve nasıl seçerler bunları bilmiyorlar. Din seçmek öyle sanıldığı gibi ilahi bir şey değildir. Coğrafyayla, tesiri altında olduğun kültürle alakalı bir şeydir. Okullarda din dersini toplum mühendisliği için kullandıkları için din konusunda inanılmaz çarpık nesiller yetişiyor. Din adına her türlü pisliği yapıyorlar. Okullarda bizim halka DİN=AHLAK OLMADIĞINI anlatmamız lazım. Ahlaksızlık denildiğinde bile bizim ülkenin insanın aklına içki içmek, nikahsız seks yapmak (zina), açık gezmek geliyor. Bunlardan sonra hırsızlık, rüşvet, yalan söylemek, adam kayırmak, kul hakkı/yetim hakkı yemek, yalan söylemek, iftira atmak, dedikodu, emek sömürüsü geliyor. Esas ahlaksızlık bunlar iken bu toplum mühendisliği yapmak maksatlı verilen din eğitimi bize insanın bedensel ve ruhsal zevk için insan olmanın bir gereği olarak yaptığımız şeyleri bize yasaklıyor. Bedensel ve ruhsal arzular giderilemediğinde (TABİ Kİ TEK BEDENSEL VE RUHSAL ARZUMUZ SEKS YAPMAK VE İÇKİ İÇMEK DEĞİL HATTA İÇKİ İÇMEK DEĞİL, HATTA ZARARLIDIR DA) baskılanıp, korkutulduğunda işte insan bunlara takıntılı/saplantılı hale geliyor. Sonra da tecavüz, taciz haberleri, azıcık içince g0tü başı dağıtmalar, kendi halinde kimseye zarar vermeden eğlenememe, hoş vakit geçirememe gibi durumlar görüyoruz. Çünkü bunu hiç deneyimlememiş, görmemiş insan ölçüsünü de bilemiyor. Ha, ben de bu yaşıma kadar seks yapmadım, içki içtim ama sarhoş olmadım. Ben en azından içsel bir denetimle, otokontrolle biraz da insanların anonim olarak böyle konularda düşüncelerini yazdığı yerleri eskiden beri okuyarak (ekşi sözlük/uludağ/KS), insanlarla sohbet ederek kendime yaşamadığım durumlarda bile bir çeki düzen verebiliyorum. Buna sosyal öğrenme deniyor. Ama benimki gözleme ya da sanal dünyanın asosyal öğrenmesi olabiliyor.

İlber Ortaylı’nın din dersiyle ilgili dediği bir şeyi dinlemiştim. “Din dersi kaldırılmamalıdır. Din dersi olmalıdır. Ama dinle bir toplum inşa edilmez. Din bir kültürdür. Bu kültürü öğretmemiz lazım.” diyor yani. İnanç empozesi yapılmamalı. Kültürel olarak öğretilmeli sadece o da yetmez Türk tarihi bile çok dar kapsamlı anlatılıyor. İslam’dan öncesi ve Osmanlı’dan sonrası yok gibi anlatılıyor. Bunlar hep ideolojik. Eğitimde mesela hep “TÜRKLERİN İSLAMLA ŞEREFLENDİRİLDİĞİ” nden bahsederler ama biz İslam’dan önce de şerefliydik. İslam’dan önce de savaş meydanında diğer milletlerin dizlerini titretiyorduk. Bir kültürümüz, sanat anlayışımız, medeniyetimiz vardı. İslamla birlikte bunların bir kısmını bırakmak zorunda kaldık bazılarını da mecazen diyorum kelime-i şahadet söyletip sünnet edip müslüman yapıp İslamın içine aldık. Hala daha uyguluyoruz. Hem de en dindarından tut en dinsizine kadar uyguluyoruz. Özetle eğitimde tarih ve edebiyat derslerine ŞUURLU BİR NESİL YETİŞTİRMEK İSTİYORSAK özellikle dikkat etmeliyiz. Eğitim laikleşecekse öncelikle kültür derslerini Türk-İslam etkisinden kurtarıp diğer dönemlere de yer verilmeli. Edebiyatta dünya edebiyatını, tarihte de Avrupa tarihi falan anlatmamız lazım. Ben de dahil çoğu edebiyat öğretmeni dünya edebiyatına dair hiçbir şey bilmiyoruz. Avrupa tarihi de bilmiyoruz. Okumuyoruz çünkü kullanmıyoruz. Bir ihtiyaç değil. Eğitimin laikleşmesinde yine fen ve matematik dersleri de çok önemli. Bunlar da gündelik hayattan örneklerle verebilmemiz lazım. Gündelik hayatta fizik, kimya, biyoloji, geometri, matematiği nerelerde kullanıyoruz küçük yaşlardan beri anlatmak benimsetmek lazım.

Çok doğru, ülkedeki herkes diyanet masraflarına ortak olmak zorunda değil. İnanmayanları geçtim, başka dine inananların kazandığı paradan diyanete bütçe ayırılsın ama onlar kendi ibadethanelerinin fatularını kendileri ödesin. Gerçekten böyle bir şeye nasıl okeyiz bilmiyorum.