Annem benden nefret ediyor ve kardeş ayrımcılığı yapıyor

Selam kızlar,

22 yasındayım ve almanyada yaşıyorum. Abim 24 yasında ve biz hiç anlaşamıyoruz. Abim alman kızarkadaşıyla ayrı bir evde kalıyordu, işyerinin yakınlarında. Ben ise tabikide evdeyim. Abim çok problem yaşatırdı bize. sürekli başı beladaydı. çok kavga ederdi, annemgile borç açardı, işine doğru düzgün gitmezdi felan filan. evden taşındıktan sonra değerli oldu. Annem sürekli: oğlum kendi kendini görüyo yavrum kuzum, kimseye yük olmuyo, senin yüzünden gitti gibi laflar ediyor bana. ona rahat, huzur vermemişim. Abim eskiden beni çok döverdi, suçum da ınternet şifresi istemem gibi şeylerdi. iki ay önce sevgilisinden ayrıldı. buradan taşındıktan sonra pek çok yanımıza gelmezdi.Neyse ben üzülmesin diye yardımcı olmak istedim. kendini yanlız hissetmesin diye, akşamları evinden almaya gidiyordum (evi 30dk uzaklıkta) borçlarına yardımcı olmak istedim, ama nedense herzaman içimde bir ona karşı nefretim vardı. beni arkadaşlarına çok kötüler ve muratı (nişanlım) beğenmez. meğerse murat geldiğinde abim hiç gelmez, yani aslında tanışmıyolar ble. Benim için çok utanç verici bir duygu. insan kardeşinin nişanlısına kendini tanıtmaz mı? herneyse, bu aralar isim baya yoğundu. kendim bankada çalışıyorum ve son dönemlerde farklı farklı şubelerde çalıştığım için annemlerin arabalarıynan ise gidiyorum. Abimin işi zaten evinin yanında. annemgilin dükkanıda bizim evin yanında diye ben kimseye lazım olmadığı için ben alıyorm. abim bu durumu kıskanmış, bana demediği laf kalmadı. yök orüsbü yok kendimi ben ne zanediyomuşum, paşanın kızı mı, arabayla işe git gel felan fıstık gibi cümleler. geçen hafta yine bir farklı şubeye gitmem gerekiyodu, abim izinliydi. akşam geldi arabayla mı gitçen dedi. bende evet mecburum dedim, çünkü gitiğim yere tren kalkmio. otobüsde çok nadir. bana sabah seni alırım götürürüm dedi. Malesef sabah beni dimdızlak bıraktı, telefon bile açmadı. morelim çok bozuktu. insan bukadarmı kardeşini umursamaz? neyse, işyerimi aradım ve izin istedim, eve geldiğimde babamdan bu yüzden dayak yedim. ama abimin bana böyle söz verdiklerini bilmiyolardı. aramız özamandan beri kötü. abimden çok ağır laflar duyduğum için çok nefret ediyorum. bunu da ona gösteriyorum, ister istemez.. Suratına bakamıyorum burada olunca. o da buraya gelmeyince, annem beni suçluyo. ben onu irdiyormuşum... ve dün nişanlımnan alışverişe gitim, abimle konuştu murata ona teklifte bulundu sende gel diye. abimde birden telefon açdı gelcem diye. Ben gelmesini istemedim bukarad lafdan sonra, ve ona mesaj atım, gelme diye. bunu hemen anneme yetişdirmiş. annem bana benden çok nefret etiğni söyledi, gerçi bunu çok söylüyo bana. ve bir an evlenmemi gitmemi istiyo. Dün ona açıldım, neden böyle olduğnu açıkladım. eskiden sürekli dayak yedim abimden, bana hiç abi gibi olmadı, hiç yanımda olmadı, meğerse ben çok çabaladım normal kardeş gibi olmayı. Annem bunu duyduktan sonra biraz anlayış gösterdi. ama bugün yine unutu ve beni kötüledi, yine çok ağır laflar söyledi. Orüsbü, çirsef gibi şeyler :(