Tam bir çıkmazdayım fikirlerinize çok ihtiyaım var

o çok gayretli birde ben unutabilsem çok üzüldüm vaktinde etkileri herhalde.

çocuk var evet. ve o kadar ilgili bir baba ki yemeğinden tutunda gece sütüne- banyosuna kadar. hakkını teslim ederim

ama işte annesi bize müdahale ettiği süreçte oda o ortamın gerginliği ile kırmıştır gereksiz yere beni bunları unutamıyorum. biliyorum aslında annesi hep tartışmamız için bize gelip bir sürü konuşur- konuşur- konuşurdu. isterdi ki biz huzursuz olalım hep. bunu da başardı. bir anne neden oğlunun mutluluğunu bozsun aklım almaz.

bunları düşünüyorum ama eşimin o süreçte bana bağırması haksız yere kırmasını nasıl unutabilirim?

inş. bunu o kadar çok isterim ki. nasıl peki eşime baktığımda hatırlamamanın yollarını bulabilirim? ne olursa hatırlamam?

o günleri hatırlatacak en ufak bir tetikleyici etken olsa tüm moralim alt- üst oluyor.

Nasıl başarırım ki?

gözler,me bakqrken çoğu kez ağlıyor:( Ama ben unutamıyorum bana bağırmalarını:(

gittik ''beni çok sevdiğini ve o günlerin bunalımıyla öyle patladığını'' söyledi.

çok farklı durumlarımız. benim kaynanamın her şeyde gözü kalırdı tersine. oğlu bana gülse istemezdi, kıskanırdı. tartışma çıkarttırırdı.

senin annen iyi niyetliymiş, bizimki firavun inan az kalır .

evet pişman, kaç kez helallik- özür diledi. ama ailesi bize çok çektirdi çok. Anlatılacak gibi değil. içimden ''bu kadar seviyorsa neden oda onlardan etkilenerek beni kırdı'' demek geçiyor hep. Affedemiyorum.

zaten onun ailesi de yanlarında yaşamamızı istediler ama eşim avukat işi gereği farklı şehirdeydik diye burnumuzdan getirdiler. bildiğin hayatı tepetaklak çevirdiler başımıza. çok kırıldım çok. psikoloji fazlasıyla okuyorum ilgi alanım. zaten öğretmenim. emin olun diyeceklerini biliyorum ama mazi işte içimde yara.

bu kadar detaya girmek istemiyorum.

işlerine geldiği gibi. suni ve politik menfaatçiler.

eşime aşığım oda aynen öyle. bazen sadece sarılıp ağlarız bir birimize neden bizi bir birimize bırakmadılar diye ama ben unutamıyorum. boşanırsak sanki yaşadığım tüm kötü günler bitecek gibi geliyor.

gittik, bana ''eşin sana çok aşık, o günlerin etkisiyle oda insan bunalmış'' dedi ama unutamıyorum:(

30a yaklaştık o avukat ben öğretmenim.

altında bir neden var evet ama tek bir neden oda hazm edemiyorum yaşananları.. ben çok iyi niyetli biriyim ailesine de hep sıcak- samimi yaklaştım ama onlar ben ne kadar samimiysem o kadar ezdiler annesi çok ama tahminlerden çok ötede kırıcı egoist biri. bize eşimle evliliğimizi yaşatmadılar. nefes alamıyorduk sanki.

eşim annesinin dolduruşuyla hatalar yaptı bağırdı haksız yere.bunları unutamıyorum:(


Evet ayrılırsak biliyorum ki ikimizin de hayatı bitecek ona bunu dediğimde o kadar kötü oldu ki

kaç gün kendine gelemedi, yemek yiyemedi. bende öyle. çok üzülüyorum bu yaşatılanlara. keşke bizde her evli çift gibi baş başa sadece ikimizin olduğu bir hayatı yaşasaydık böyle olmazdı.


normal bir evli çift gibi başlamadık yuvamıza.sürekli annesinin baskıları- yıkıcı tavırları- hep üstünlük kurma- merkezde kendisini görme egoları vardı.ayrı evlerde yaşasak da hep hayatımızın içindeydiler. telefonla bile moralimizi alt-üst ederlerdi.Çok ağır imtihanlar verdik. Saygılı olmadığından annesi hep

burdan yazın.

bende istermiyim ya da istermiydim bunları yaşamayı? nasıl unutabilirim sürekli içimde. keşke unutulsa yaşananlar. biz aşk evliliği yapmıştık bunları yaşatmasaydı ailesi bu soruyu asla soruyor olmayacaktım.

eşimden önce hayatımda hiç kimse olmadı sonrasında da ömrüm boyunca olmasın ona bu kadar aşık olup bir o kadar üzülmek.. çok üzücü. Keşke annesinin gaddarlığı bizim hayatımıza bu kadar sirayet etmeseydi biz bunları hiç yaşamasaydık kendimizle baş başa kalabilseydik.

yanıt verdim ya evet aşığım bir erkeğe ama o eşim.

eşim o günlerin bendeki hezeyanlarını görüyor. üzülüyor aşacağız diyor. bütün bunların müsebibi annesi. bizi mutsuz etmek için elinden ne geliyorsa fazlasıyla yaptı isterdi ki hep huzursuz olalım evimize gelip eşimi sürekli doldururdu giderdi. hakkımı asla helal etmeyeceğim o kadına. ben ona o kadar sıcak davrandım ki hak etmedi hiç. hep yuvamızı yıkmak için uğraştı. yaşamadan bilmek, hissetmek çok zor.

psikiyatris e evet gittik. bana'' sen çok fazlasıyla üzülmüşsün, evet hak etmemişsin ve maalesef nankör egoist- bencil bir k. valide ile yıllarca muhatap kalmışsın. aklı başında entelektüel, zeki birisin, aşarsın, unut bunları'' dedi. zaman belki de.


her yaptıklarını açık açık yazamıyorum annesinin. bizim banyo yapmamıza kadar kıskanırdı , hamilelik olsun hep yücelteceğine aşağıladı ben eşimle uzun süre yatamadım sırf annesinin psikolojik baskısından. çok şey yaşadık çok.

biz banyo yapsak o kadar hain- kötü bakardı ki,bakışlarıyla yerdi bizi. saçım ıslak olsa anlardı yanına gitmezdim kuruyana kadar:(( kardeşim yaşamayan bilmez.


hamile olduk hayırlı olsun demedi.''neden çocuk yaptınız aceleniz neymiş'' dedi ben hamileliğim sürecinde hep bu sözü ağlattı düşündükçe.sanki af edersin gayri meşru bir bebekti. kendi oğlu evlendirmeseydi o zaman.''neden böyle dedin'' dediğinde oğlu ''masraflarınız artacak bir bebek ne demek biliyor musun'' dedi biz ikimizde çalışıyoruz.

hangi akla hizmeten- düşünceyle dedi akıl- mantık almaz. ilk bebeğimizdi böyle moral kırılır mı? ne hamileliğimden bir şey anladım ne sonrasından. bebek doğdu bu seferde yine hamile kalmayayım da bu sözleri duymayayım diye eşime yaklaşamadım:( o kadar baskı kurmuş ki psikolojime düşünün. sırf o soğuk cümlelerini duymamak için ilişkiye giremedim. bunun vebalini nasıl öder sence?

20 yaşındaydım ahamile olduğumda bebek şimdi ilk okula başladı.

o süreçte bize yaşattıklarını sadece yazabildiğim kadarıyla yazıyorum. bunlar hiç bir şey daha. aklına ne gelirse yerli* yersiz- konuşmaya değer- değmez- küçük- büyük her şeye karışır, aleştirir, beğenmez, burun kıvırırdı.

düşünsenize sevdiğiniz adamla yatamıyorsunuz. Neden annesi ve o soğuk cümlelerini bir kez daha duymayasınız diye ve kocamada diyemiyordum ama anlıyordu.

biz banyo yapsak oğluna da bana da tavır yapıyordu.

bizim odamıza gelip sürekli bir bahaneyle kapıyı vurur açmamızı isterdi.bizde olduklarında,biz onlardayken.o kadın böyle yaparken nasıl ilişki yaşanır ki?

o hayatımızda iken hep böyle baskılar yaşattı bize.diyebilirim ki biz eşimle cinsellik yaşayamadık hep bir moral bozukluğu nedeni idi


o çıktıktan sonra kendiliğinden düzeldi.demek ki biz normal bir ortamda evliliğe başlasaydık böyle cinsel hayatımız olacaktı diye hayıflanıyorum.eşime ''kaybettiğimiz yıllar kadar ömrümüz olacak mı'' diyorum

bizde çok üzülüyorduk neden böyle yapıyor diye. bizim yattığımız odadaydı lavabo ve sürekli ''oraya gidicem'' derdi. toparlanır hazırlanırdık açardı eşim. bir saat sonra yine gelirdi. ''açsanıza kapıyı ne yapıyorsunuz'' derdi. utandırırdı. ne ilişkisi o ortamda.


bize gelirlerdi bizde de öyle. saçımı örterdim görmesin diye , eşimin yanına oturmazdım kıskanmasın diye. gözüyle yer bitirirdi. öyle bir psikolojiye sokardı ki biz zina yapıyoruz , gayri meşru bir ilişki yaşıyoruz gibi hissettirirdi

hamile kaldım ''neden aceleniz neydi'' dedi. hamilelik boyunca hep üzüldüm niye böyle dedi ki diye. sonra doğdu hamile kalmayayaım diye uzak durdum eşimden. aynı yatakta yatamazdım ya hamile kalırsam diye.sanki o izin verirse nefes alacaktım o kadar baskıladı ki. sırf ucuz egosunu tatmin etmek için. karşısındakini üzerek besleniyordu. o kadar kolay kalp kırar ki hiç düşünmez bu lafı dersem ne hisseder, ne düşünür, nasıl yıkım olur.. yıllarca böyleydi. şimdi beni anlıyor musun neden unutamadığımı

utanırdım ben, eşim çok sinirlenirdi bir keresinde''açayım kapıyı da şu şekilde çıkayım karşısına utanmıyorsa bir daha vursun kapıyı''dedi ben engel oldum. sürekli arayı yumuşatayım-ortamı düzelteyim diye yedim bitirdim kendimi.


ben 20 yaşındaydım ve o 50 küsürdü o yaşta biri hep idare eder mi?benim iki katımdan fazla yaşamış onun bizi kuşatması lazımken hep ben kuşatan-ortamı düzeltmeye çalışan oldum ve bu beni çok üzdü,kaldıramadım zamanla.

eşimde defalarca konuştu ama annesi her defasında

daha da fenalaştı tutumlarında. sanki ben onun oğlunu elinden çalmışım gibi. halbuki annesine o kadar itinalı davranırdım ki mesela yemek yesek ''eşime tembih ederdim onun yanında eşine sağlık deme annen varken annene de'' diye.


bu kadarda itinalıydım ama o ne yaptı. ben ne kadar iyi niyetli isem o adar üzerime geldi. normalde çözüm odaklı biriyim. tartışmadan nefret ederim. o kadın benim tüm kimyamı bozdu. her şeyden kavga çıkartırdı. ben alışık değilim ses yükselmesinden bile rahatsız olurum

en son biz artık o kadar bunalmıştık ki bu esnada da sürekli eşimi yatıştırıyorum, ''düşünemiyor, üzülme- boş ver dikkate alma'' diye ama kendimi yiyorum bitiriyorum tabi. o kadar gergin günler yaşattı ki bize biz birbirimize kalıp aşkımızı- evliliğimizi yaşayamadık ki. evmizde hep onun yaşattıkları vardı.hep 3. kişi olarak.

bir gün yağmur yağıyordu hem de sanki bardaktan boşalır gibi. bebekte henüz 20 günlük.annesi bizdeydi oğlu; ''anne biz markete gitmemiz lazım bir saate kadar geliriz, sütünü

hazırladı annesi biberona ağlarsa verirsin'' dedi:( ne dese iyidir.'' ben hiç bir şeye bakama. bebek yaptıysanız alın gidin, ağlar uğraşamam sallayamama ayaklarım ağrıyor''

eşimde anne bu yağmurda bebeği nasıl çıkaralım görmüyorsun nerdeyse sel götürüyor'' dedi. ''annesi de; ''sarın poşetlere battaniyelere gidin ben bakamam '' dedi. eşim orda patlayacaktı susturdum. ama içime kan damladı resmen.

o an susturdum eşimi çok fena patlayacaktı. bebeği sardık battaniyelere markete gittik ama ağlıyorum yollarda . hazmedemiyorum bir bebeğe nasıl bunu yapar diye. eşimde ben gibi. bırakacak kimsede yok.

neyse eve geldik bu sefer eltim gelmiş bizdeydi. ona ''gezmeye gidelim mi ''dedi. oda'' bebek uyuyor nasıl gideriz'' dedi.k validem de'' olsun ben sallarım uyanana kadar yapımda bakarım'' dedi. eşimde bunları duyuyor hep orda çok fena patlayacaktı tuttum kolundan içeri götürdüm evde yengesi varken

bir şey demesini istemedim neyse eşim dışarı çıktı işi için hukukçu kendisi. bu esnada onlar gittiler bana k. validem teklif bile etmedi. en azından gönlen bir kez demeliydi ben zaten gitmezdim ki sonra giderdim ne olacak. mesele tavrı. ona deyip beni insan yerine koymaması. yok sayması. orda sadece o gelini varmış gibi. bana bir şey demedi ve gittiler.


akşam eşim geldi nerdeler dedi. dedim ki çıktılar. ''sana da çıkalım dedi mi'' dedi. bende cevap vermedim daha çok üzülmesin diye ama anladı.

neyse döndüler diğer gelinde evine gidene kadar ben eşime hep sakin olmasını söyledim. o gitti annesine; '' sen ne istiyorsun bizden, nedir bu kadar zulüm, madem gideceksiniz o gelininde benim eşim neyin'' dedi. oda bağırıp çağırmaya başladı. ''gidin daha öteye gidin, uzaklaşın daha uzaklara ''dedi. hala yangına körükle gidiyor.''anne oğlunu ne hale getirdin nasıl bir kadınsın- anasın, yapma böyle'' dedim. o daha çok alevleniyor ortalığı yatıştıracağına. bir anne benim bildiğim kıyamaz evladına

en sonunda arabaya bindik araba arkadaşına aitti. eşim biraz gezelim rahatlarız yoksa çıldırıcam dedi. bebeği annemlere götürdüm dedim ki bir- iki saat sonra döneceğiz. neyse arabada eşim annesine ''neden bunları yapıyorsun yıllardır karımla aşkımızı yaşatmadın, daha ne kadar çektireceksin'' dedi. o hala bağırıyor. bende koptum ilk defa o zamana kadar hep susar saygılı davranırdım. anlar hatasını- utanır diye. dedim ki'' sanki ben dul 2, 3 çocuklu geldim evinize. öyle bile olsam bu kadar zulüm

eziyet yapılır mı? kim bunları hak eder'' dedim. bana ''ne bileyim dul muydun bekar mıydın'' dedi.


hala dik dik insanı düz duvara tırmandırtıyor.''ya sen ne diyorsun dedi'' eşim.bu nasıl söz,hanımım benim namusum.sen nasıl bu sözleri dersin.benim namusuma bu sözü annemde olsan yeter artık tek kelime ağzını açma izin vermem buraya kadar''dedi ki eşim hayatımda elini tuttuğum ilk erkektir.ve sonra lafını geri aldı ama öyle laf edilir mi?''ben bir şey için demedim ağzımdan kaçtı'' dedi.böyle biri

öyle deyince arabadaydık köprüde tamda . eşim durdurdu arabayı. bağırmaya başladı. ''yeter anne, yeter diye. eşimi sevemedim, ona dokunamadım, öpemedim bile senin bu tavırların yüzünden, bir canım var al ve bitsin bu işkence'' dedi. ama nasıl bağırıyor. arabayı kenara çektik. bir yandan ben ağlıyorum. ''aşkım tamam geçecek üzülme diyorum. ''kanım durdu bu sözü nasıl dersin anne'' diye sürekli bağırıyor. eşim beş vakit namazında biri. inançlı - çok değerli biri.

korktum bir delilik yapacak diye:(

başladı söylenmeye bu sefer. sinir sistemi çökmüş. ''anne ben ölürsem sana güvenmiyorum karımada- bebeğime de benim emanetim diye bakmazsın. benim emanetimde olsa vefa gösterip bağrına basmazsın. sana güvenmiyorum bana bir şey olsa arkamda ailemi bırakamam sana. ben ölürsem rahatlayacak mısın demek istiyorum ama arkamda bırakacağım iki canım hak etmiyor. sen hak etmiyorsun hiç bir şeyi'' demeye başladı. o an aklı yerinden çıkmıştı. o sözü annesinin çok ağır geldi. sarıldım eşime ''tamam hayatım

annen düşünmeden bir laf etti. düşüncesizliğine ver'' diyorum. oda sürekli '2yeter ya bıktım ne istiyorsun anne bizden. bir kuru canım var intihar haram ölrsem senin yüzünden birde cehennemlik olmak istemiyorum'' diye bağırıyor. bense ''aşkım tamam geçti bitti. annen düşünmeden yaptı bunları'' dedim. kısa süreliğine hafıza kaybı yaşadı:( sarıldım sürekli iyi hissetmesi için.

sonra aradım arkadaşını eşimle konuşması kendisine gelmesi için. kendisini hatırlamıyordu çünkü. annesi de ''tamam oğlum

bilemedim''demeye başladı.ama o kadar sene burnumuzdan getirdi kolay mı bir sözle hemen geçsin içimizdeki yaralar oğlundaki yara. belli bir süre sarıldık eşime ağladık. sonra 3-4 gün eşim geçici hafıza kaybı yaşadı onu terk edeceğim diye düşündü. sürekli ''seni seviyorum beni bırakma yatamasak bile sorun değil yeter ki yanımda ol,onu da aşarız''demeye başladı.böyle bir süreç yaşadık işte:(

o kadının vebali söylenecek gibi değil ki

sonra bir daha görüştürmedi beni.kendiside bayramlarda sadece

anasına değil kendisine yapacaktı aklını kaybetti nerdeyse. elini tutum sürekli beni hissetsin yanında diye.

eşime aşığım ama bu olanları unutamıyorum bizim hayatımızı elimizden almış değil mi annesi. az önce mesaj atmış aşkımsın bebeğim diye:((

o neden ayrılmak istiyor?

ben çok aşığım ama o süreçte annesinin gerginliği ile bağırmalarını unutamıyorum. nasıl aşarım?

Allah razı olsun abi. sizin nik silindi mi hatırladım sanki vardı böyle bir nik. bende girdiğimde yazarım size burdan dertleşiriz. muhakkak sizin gün görmüşlüğünüz benden çok daha fazladır.

iyi akşamlar abi nasılsın?

Burada olsun daha uygun abi.

Sen neler yaşadın ayrılmıştım demiştin eşinden. Ne gerekçe ile?


İnsanların hayatı masal gibi abi.

burası iyi benim için. sen neden ayrıldın abi?

gizliye al kendini daha rahat olur. çok genel yazabilirsin ayrılık nedenini. aldatma mı oldu?

senle alakası yok tercihen kimseyi eklemiyorum abi.

abi burası uygun demiştim lütfen saygı duyun.

burdan devam edelim o halde. sen neden ayrıldın abi?

tamam yazarsan okurum.

baktım bu çok iç acıtıcı abi. kahrımdan ölürdüm sanırım .

ne yapmış adam karısına tepki olarak?

nasıl memnun? bir erkek karısını paylaşabilir mi?

nasıl oluyor bu? bir erkek karısını paylaşır? eşinle ayrılma gerekçen neydi sormuştum.

ne intikamı? aldattın mı? açar mısın.

o niye aldattı ki hoş olmamış. ama sen neden aldattın? anlaşamıyor muydunuz?

olsun dinlerim

ah bir geçse:( çok üzülüyorum.

bununda farkındayım. ama unutmam lazım olmuyor :(

hiç komik değil gerçekten.

inş. sen yaşamazsın ve senide dalgaya almazlar.

şu an bunlara hiç ihtiyacım yok. gerçekten çekecek konumda değilim.

hayır aldatma için olsa zaten gam yemezdim tek bir neden olur boşanırsak oda annesi. ben ayrılsam da hayatımda kimse olmayacak ve ölene kadar ona aşık yaşayacağım bunu da biliyorum:(