Psikolojim bir türlü tam anlamıyla düzelmiyor..Lütfen yardım

Geçen yıl müthiş rahat,umursamaz,öyle hayat ne getirirse onu yaşayan bir insandım.Fakat kısaca özet geçmek gerekirse geçen yıl kardeşim kadar yakınım gördüğüm tek dostumu,çok sevdiğim bir abimi,aynı zamanda aşk anlamında birşeyler hissettiğim bir insanı aynı ay içinde kaybettim.Ölüm gibi bişey değil ama çok daha kötüsü oldu öyle diyeyim sizlere.Bide okul değişikliği geldi üzerine,zaten resmen depresyona girmiştim sabah akşam ağlıyordum birde yeni sınıfımda tanıştığım saçma sapan insanların benimle dalga geçmeye başlama durumu oldu,resmen eksilere düştüm.Aylarca evde ağladım sinir krizleri geçirdim resmen yalnızlıkla büyük bir savaş verdim.Şu an çok iyiyim,herşeyin beni güçlendirdiğini hissediyorum ve her insanın yalnız olduğunun gerçeğinin bilincinde yaşıyorum,yalnızlığımı bilmek ancak güç veriyor bana.Fakat o ruh hali arada çöküyor üstümden,tam anlamıyla üzerimden atamıyorum.Geçmişe dair bişeyler gördüğüm zaman yine gözlerim dolmaya başlıyor,berbat hissediyorum kendimi.O günlere geri dönüyorum resmen.Bide herşeyi aşırı takıntı etme gibi bir sorunum oldu bu olaylardan sonra oda resmen pesimistliğin dibini yarattı bende iyi düşünemiyorum.Kısacası tam anlamıyla iyileşemiyorum..Ciddi bir sorunum bu,lütfen yardım edin ne yapmalıyım?