İlk tenefüs yanına gittim, çıkışta kendisiyle konuşmak istediğimi söyledim. Benim için nasıl zordu bir bilseniz. Tamam çıkışta konuşalım dedi.
Bütün gün, hem sevinçten hem heyecandan içim içime sığmadı. Büyük gün bugündü. Sonunda onunla konuşabilecektim. Nereye gideceğimizi, ne konuşacağımızı, nasıl davranacağımı düşündüm durdum.
Arkasından adını seslendim. Çantamdan günlüğümü çıkarıp "Bekleyemeyeceğim artık, bu senin." diyerek verdim. "Benim mi? Ne yapacağım? Okuyacak mıyım?" diye sordu. Birşey demedim.
Resmen ekildim arkadaşlar. Aklım almıyor, ondan bunu beklemezdim. Kendimi en kötüsüne, hayıra, olmaza, herşeye hazırlamıştım, ama bunu aklıma getirmemiştim. Böyle bir saygısızlığı, düşüncesizliği ummuyordum.
Ben de günlüğü ona verdiğimi, günlüğün (ve içindeki duyguların) ona ait olduğunu, geri almak istemediğimi söyledim.
Hepsini okumadığını, başlarını biraz okuduğunu söyleyerek bana uzattı. Bir şok daha geçirdim, "Yazık etmişsin" diyebildim sadece.
"Ama bu senin özelin, sana ait" diye bahane üretti. Tüm bu özel duyguların onun için var olduğunu, o olmasaydı bunların olamayacağını nasıl anlamaz?
Geri vermek için ısrar etti.
Duygularımla, yazdıklarımla başbaşa kalmanın acısını tatmak istemiyorum, buna katlanamam. Duygularımın onun gözünde bir değeri yoksa çöpe atsın daha iyi. Ama beni duygularımla başbaşa bırakmasın, çünkü arkama bakmak istemiyorum.
***
Evet arkadaşlar, doğru dürüst okumaya tenezzül etmemiş bile... Tıpkı beni dinlemeye tenezzül etmeyip saygısızca ektiği gibi.
***
Biz "sevmektir yaşatan, sevilmek değil" diye inanmıştık hayatımız boyunca. Sevginin bir insana verilebilecek en değerli hediye olduğuna inanarak yaşamıştık. Kendimizi yanlış yetiştirmişiz...
Hayatımda ilk kez açılma cesareti bulduğum, uğruna ilk kez ağladığım, derdinden ilk sigaramı yaktığım, en özel satırlarımı teslim ettiğim kızdın G... Böyle olmaması gerekiyordu, böyle olmamalıydı, olmamalıydı...
Meraklı, sen anlarsın, nasıl davranmalıyım?
Duygularımı ilk gösterdiğim, ilk yakınlaşmaya çalıştığım, uğruna ilk kez çabaladığım savaştığım, ilk gözyaşım, ilk "seni seviyorum" dediğim, benim için onun anlamını anlayabiliyor musunuz?
Onun için herşeyi yapmaya hazırım; ama o beni istemedikten sonra, yapabileceğim hiçbirşey, atabileceğim hiçbir adım yok artık.
Başkası olsa boşverir, atlatır, ama ben...
Benden adam olmaz...
Bazen herşeyden çok istesen de imkansızdır işte... Arkanı dönüp gitmesini bileceksin o zaman... Ayakların kımıldamak istemese de... Hayat böyle. . . . . .
Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar