Ailemle sorunlarım var, sizce ne yapmalıyım?

Arkadaşlar çok zor durumda hissediyorum kendimi.. Babam yıllar önce evi terk etti.irtibah halindeyiz ama kendi hayatını kurdu.bir evde ablam annem ben yaşıyoruz. ben 20 ablam 26 yaşlarında. Ablam yokken annemle çok iyi anlaşıyoruz ama ablam ya da başkası geldiğinde benden kötüsü yok. Birisi benim hakkımda kötü bişi dediği anda ben evin büyük azılı düşmanı oluyorum onlar için.Kendim Allah a bin şükür mesleğim var hemşireyim.Zamanında sırf annem istedi diye yanında kalıyordum kırmamak için ama artık bu çekilmez bi hal aldı.Evin her türlü ihtiyacını gidermeye çalıştığım halde ablam üste çıkmak ister gibi anneme daha fazla para veriyor ve evde herşeyin sahibi onlarmış gibi davranıyorlar.Eve geç geldiğimde hemen odaya iteklemeler evin kapısını kilitlemeler odamı darmadağın etmeler.. Bir de hakkımda hak etmediğim yakıştırmalarda bulunmaları..Bağıra çağıra bana ağız dolusu küfür edip edepsiz yakıştırma yapıyorlar artık içim kaldırmıyor bu durumu.Arkadaşlarım da bu durumun farkında ve çok rahatsızlar.Bana kaç kurtul o evdn diyorlar ama kaçıp kurtulmak çözüm gibi gelmiyor .Onlara payını vermem lazım . Yoksa ben kendimi çok kötü hissedicem. Benim varlığımdan pişman etmek istiyorum.Bunca sene bana bu acıyı öz evlatları olduğum halde çektirdiler ya.. Boş kalmak istemiyorum nolur bana bi akıl verin.
Güncellemeler
+1 yıl
Bunları yazdıktan sonra evde bi kavga yaşandı. Annemle konuşayım dedim ablam ordan hemen atladı böyle sen kimsin sen bu evin bi hiçi bile değilsin tavırları. bu evde bi çekirdek dahi yemiceksin falan. bn de tabakta cips vardı attım ağzıma bak yiyorum işte dedim ordan başladı bildiğiniz saç baş kavga oldu. ben polise ifademi vermiştim diye tekrar onları aradım o sırada annem babamı arayıp durdu ama adam oralı bile olmadı.polisler geldi, onlara beni suçlu gibi çocukmuşum gibi gösterdiler
Güncellemeler
+1 yıl
nasıl beceriyorlar bilmioyrum ama polislere karşı bile kendilerine sempati kazandrdılar polisler giderken bana küçük çocukmuşum gibi muamele yaptılar. Polislerin yanında reşitsin seni istemiyoruz git diyip evden kovdular. polis de bak başının çaresine dediler.Baş edemiyorum ben bunlarla. bi kaç eşyamı topladım ayrıldım evden. şimdilik pansiyonda kalıyorum yarına kadar iş görüşmesine de gidicem konuştum . artık başka çarem kalmadı. bundan sonra olacaklar karşısında savaşacak gücüm yoktu çünkü.
Güncellemeler
+1 yıl
Son grüşmeleri ve olanları değerlendirerek sunu söyleyebilirlm ki;babam ikisine de kurallarını yaptıramadı.sözünü geçiremedi.sonra onlar baktı ki başlarında bi büyük yok ve kuralları saçma geldi tuttular bana bunu uygulamaya çalıştılar.bana sürekli kurallar koydular.evin kızı değilmişim gibi muamele gösterdiler.ben de zamanla onlardan soğudum ve kurallarına karşı bağışıklık kazandm artık kuralları bana etki etmedi ve ben de kafama göre takıldım.ama yine de sorumluluklarımdan vazgeçmedm
Ailemle sorunlarım var, sizce ne yapmalıyım?
Cevapla