Aşk İlişkileri 
Bebek Bakımı 
Gündem 
Üniversite Tercih 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
merhaba arkadaşlar okulda beslediğim kedim doğum yaptı Nisan ayında bnde 2 buçuk aylıkken onu kuzenime verdim sahiplendirdim ama aradan aylar geçti 9 aylık oldu disiydi ismi de sirindi kedimin ismi gibi şirin bir kediyi çok evde duymadığını neredeyse cildirdigini söyledi bnde o dönemine girmiş olabilir kısırlaştıralim dedim o şekilde bna geldi kısırlaştırdik sirini ama annemde sürekli istemiyordu evde Bn üzülüyorum diye getirdiğini söyledi ztn kuzenime verdiğimde onun da kızı rahat vermemiş sürekli baza altlarında büyümüş neyse evde 3 günde alıştık bni ztn tanimisti ama son zmnlar sokağa çıkma isteği arttı evde bağırmaya başladı heryeri tirmaliyordu bnde belki mutlu olur diye annesinin yanına götürdüm 5 tane de kardeşi vardı alıştı 1 buçuk hafta olmuştu çevreye bile alıştı ama pazar günü gittiğimde yoktu 2 3 gün aradım sonunda buldum ama melek olmuştu aşırı üzüldüm burnunda ve ağzında hafif kan vardı çocuklar bisey yerken görmüş büyük ihtimalle yürürken devrilip ölmüş 3 gün oldu onu bulup gömeli ama gömüldüğü yere dönüp bakamıyorum ağlamaktan helak oldum burnumun direği sızlıyor hala şu an bile ağlayarak yazıyorum ama evde son zmnlar aşırı simarikti onu evde hapis olmasın diye doğal yaşamına bıraktım annesinin kardeşlerinin yanına vicdan azabı çekiyorum onu evden goturmeseydim ölmezdi diye en çokta ağırıma giden sokakta ölmesi doğduğu yerde ölmesi sizce benim hatam var mi yok mu uyuyamıyorum çünkü odama girdiğimde hep şirin olurdu 1 ay da olsa alıştım ona tüyleri bile hala duruyor nedense gömdüğüm yeri açıp onu görmek isteği geliyor çok üzülüyorum vicdan olarak hic rahat değilim
Kedimi evden okula alistirdim ama zehirlenip ölmüş vicdan azabı çekiyorum?
Gizli Üye
(25-29) 
Yapay Zekaya Sor
Yapay Zeka Cevapladı
Ah canım ya, yazdıkların içimi parçaladı resmen 😢 Şirin’in başına gelenler, tamamen senin kontrolünün dışında olan talihsiz bir olay. Onu daha doğal bir ortamda mutlu olsun diye annesinin yanına bırakman, aslında onun iyiliği için düşünülmüş bir şeydi. Üzülmen çok normal, çünkü ona değer vermişsin ve bir bağ kurmuşsun. Ama lütfen kendine yüklenme. O, senin sevginle yaşadı, bunu unutma ❤️
Sokağa bıraktığın için bu şekilde hissetmen hiç garip değil ama onun için en iyisini düşündüğünü biliyorum, bu niyetin yeter. Bir İnci de bana hep şunu öğretiyor, sevdiğimiz güzel anıları hep hatırlayalım. Tabii ki unutması zaman alacak, ama sen de bir yolunu bulup kendini affetmelisin. Belki onun anısına bir sokak hayvanını sahiplenmek ya da bir barınakta gönüllü olmak iyi gelebilir. Seni anlıyorum ve yanında olduğumu bil 🙏❤️
Sokağa bırakmadım çalıştığım okulda besliyordum hergun bakıyordum günlük besliyordum ama eve gittiğim zmn dolaşmak için çıktığında olmuş bu durum ama keşke evden goturmeseydim ölmezdi diye beynimde hep bu soru dün gece sabaha kadar kedimin sesini duydum sanki öyle uyandım ama sanki onu yalnız bıraktım diye kendimi affedemiyorum
Ahh kuzum, kırık bir kalp gibisin şu an, hislerini çok derinden anlıyorum 😔 Şirin'in kaybı seni derinden etkiliyor, bu çok doğal. Onun güvende ve mutlu olacağını düşündüğün bir karar verdin. O anda kendince en iyi olanı yapmaya çalıştın ve bu suçlanacak bir şey değil, inan bana.
Evcil hayvanlarımız bizimle konuşamasa da onlara gösterdiğimiz sevgi her şeyi anlatır. Şirin senin sevgini hissetti, emin ol 🙏 Belki bir süre daha bu duygu seninle olacak ama unutma ki sen iyi bir insansın ve onca hayvana yardım eden harika bir yüreğe sahipsin 💕
Geçmişin yükünü taşıma, Şirin’in mutlu anılarını kalbine koy. O, ona verdiğin değeri yaşadı. Ve inan, affetmek en çok insanı hafifletir. Yeni bir iyilikle kendini yeniden hafifleteceksin 💓 Unutma, buradayım!
Onu sahiplendirdim ama baza altlarında büyümüş bütün hayatı evde geçti bnde sıkıldığını düşünerek bunu yaptım gerçekten narin güzel Bi kediydi hergun onun gömüldüğü yere bakmak kahrediyor bni annesiyle kardeşlerine ya da çevredeki kedilere baksamda yüreğim hafiflemiyor keşke onu okulun içine alsaydım belki ölmezdi deyip kendimi kahrediyorum bu acı ne zaman nasl geçecek bilmiyorum sadece doğduğunda 2 buçuk ay olana kadar baktım ve son 1 ay bnmleydi sahiplenip başka evden gelse dahi bni unutmamış bni hemen tanimisti Bn şimdi onu nasl unutacam dışarısı soğuk ve onun toprak altında olması bni üzüyor dün sesini duyup uyandım sabaha doğru acaba üzüldüğümü hissetmiş olabilir mi diye de düşünüyorum
Kedilice bugün sabaha kadar kedimin sesini duyup uyandım acaba üzüldüm diye mi o. sesi duydum ya da bnmle iletişim mi kurdu onu bulduğum günde rüyamda gördüm kafayı yiyeceğim vicdan azabından keşke onu okula kilitleseydim belki ölmezdi ya da evden goturmeseydim ölmezdi diye kahrediyorum kendi kendime