Anasınıfı öğretmeniyim ama yapmıyorum yaptığım dönemlerde çocuklarımın hepsini tek tek kapıda en mutlu oldukları yere geldiler diye kahkahalar çığlıklarla karşılar ve hemen hazırlanmalarına yardım ederdim o sıradada sabah sabah herkes nasıl gelmiş sorun var mı bugün neden mutsuz bu çocuk ya da bugün onun için neden bu kadar harika hemen öğrenir günlük programda hepsine mutlaka yer verirdim samimiydik ama bir okadarda mesefeli çünkü benden sonraki tüm eğitim hayatı o davranışlarla geçecek ve benim gibi onları sevgiyle çılgınca hersabah karşılacak bir ilk okul öğretmenleri olmayacagını aşikar benim çocuklarım renk renk saçlara sahip çocuk resmi çizerlerdi karşı sınıf standart renklere sahip bunun için bile eleştirilen bir öğretmen olunca verdiğim eğitimin çocuklarımı hayal kırıklığına uğratmaktan başka birşey olmadığını gördüm çünkü yanımdan ayrıldıkları anda hayalleri olmayan insanlarla birlikte oluyorlar
Ve bu yüzden öğretmen olmaktan vazgeçtim... hergün yaptığım kulelerin yıkıldığını görmek beni mutlu etmiyor aynı şeyi defalarca inşaa etmek beni üzüyor anne ve babayı inşaa etmek gerekiyor zahmet edip okula gelen pek yok ! Anca gösteriye ! Zor
Açık söylüyorum bende Peygamber sabrı yok, İlkokul 4. 5. sınıfda beni sınıf başkanı yaptılar.
Bende hocanın zühtü adında ki sopadan kudret alarak baya bir öğrenci zopalamıştım. Yine aynını yaparım, bir tane çok can yakacak kızılcık sopası edinir, ismine "Hüsamettin" koyarım. Saygısızlık, dersi kaynatma, kopya çekme gibi aktiviteleri Hüsamettin ile mükafatlandırırım.
Valla köy mektebinde biraz çocuk okutmuşluğum var yarım yumalak. Yaramazlık yapan oldumu şöyle bir bakışım yeterdi. Başarılı olanı çikolata ile ödüllendiriyordum daha hırs yapsınlar diye.. Ama kolay degil sabretmek, Allah öğrenene de öğretene de kolaylık versin..
Bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum.. #Hz. Ali
Ben samimi ama her zaman bir sınırı olan öğretmen olurdum, baştan sıkı tutardım disiplini sonra rahatlatırdım ama elden bırakılmaması gereken şeyler de var yani, düzen tertip kontrol veee zaman. Öğrenci olmayı seviyorum ama öğretmen olmakta istiyorum, sanırım hedefime bir 4yılcık kaldı hadi hayırlısı ☺️☺️☺️
Mesafeli ama bir o kadar da gelip bana çekinmeden dertlerini anlatacak anaç bir yapıda olurum zaten öğrenci bunu hissedince ona saygı da sevgi de güvende de kusur etmiyor biliyor ki hocası ona değer veriyor önemsiyor
Genelde eğlenceli geçer derslerim. Öğrenciler memnun kalır. Özel bir kurumda çalışıyorum ve eski kurlardan öğrencilerim yaş ve yaş büyük olmalarına rağmen bana saygı duyarlar.
Muhtemelen bir öğretmen olacağım. İyi olurdu benim aram onlarla eğlenirdim. Hem çocukları da severim. Bir çocuğun hayatı boyunca unutmayacağı bir öğretmen olurdum. Umarım öyle de olur.
Mesafeli ve disiplinli ama en onemlisi saygılı. Sen saygi göster ki saygi goresin. Öğretmenliğe kutsal meslek diyip kutsadigi mesleği lanetleyen çok insan var.
Açıklayıcı otoriter bir anne gibi. Disiplinli olurdum. Bir saygı beklerdim. Ama araya uçurumda koymazdım. Onları severdim ve onlar tarafından sevilirdim de. Onlara bir rehber olurdum.
En İyi Cevaplar