Öğretmen olsaydınız nasıl bir öğretmen olurdunuz?

Araştırma görevlisiyim fakat yazacağım, ben de öğretmenim : )

Değerlendirme formlarında öğrencilerimden şimdiye dek kötü bir yorum almadım.

Genel olarak arkadaş canlısı, yaptığı işi ve alanını seven, motive edici, ilgili, konuşurken kendilerini rahat hissettikleri biri olduğumu yazıyorlar. Diğer yorumları da düşününce bölümde sevilen bir öğretmen olduğumu düşünmeye başladım : )

Potansiyeli olduğunu düşündüğüm öğrencileri teşvik etmek, onlara yol göstermek hoşuma gidiyor. Herkes her dersi sevmek zorunda olmadığı için, dersle çok ilgili olmayanları anlamayı deniyor ve hiçbir şekilde onlara takmak ya da onları rencide etmek youna girmiyorum. Ben böyle davranınca kimileri derste söz almaya başlıyor, ki bu da öğrenciyi zorlayıp tamamen kaybetmekten çok daha iyi.

Mükemmeliyetçiyim, fakat gereksiz yerlerde öğrencinin motivasyonunu kıracak sıfırcılık kompleksine girmiyorum. Notum ne kıt, ne de bol.

Öğrencilerin özeli konusunda dikkatliyim, pek muhattap olmuyorum. Her dönem başında kurallarımın olduğu bir izlek veriyorum hepsine, özel sebeplerle kaçırdıkları ödev ya da sınavları nasıl telafi edeceklerini anlatıyorum. Bu şekilde beni özel sorunlarıyla ikna etmek yerine kaçırdıklarını telafi edebiliyorlar. Etmezlerse sonucunun not bağlamında ne olacağını biliyorlar.

Önyargılı değilim. Dönem ya da öğrenim yıllarının başında çok parlak başlamayan bir öğrenciyi başarısız olarak kafamda etiketlemek ve ilgisiz davranmak yerine, aldığı yola bakıyorum. Insanlar dönem dönem başarı grafiklerinde iniş çıkışlar gösterebilir. Benim hiçbir zaman *sınıf önünde* favori öğrenci grubum olmaz.

Özgüven: Öğrenci, öğretmende özgüven eksikliğini hemen sezen ve akabinde saygısı azalabilen bir varlık. Bu yüzden alana ve konuya hakim olmak, bunun yansıması olarak da özgüven sahibi izlenimi çizmek, öğrencilerin kendilerini *emin ellerde* hissetmeleri için biraz önemli.

Bunun dışında bir de derste sorulan soruların hepsini cevaplamaya vakit yetmezse, ve soru mantıklıysa, email yoluyla soruyu soran öğrencime mutlaka geri dönüyorum. Projeleri varsa, dönem içinde kim hangi aşamada takip ediyorum, onlarla en az iki kere buluşuyorum. Bu işlerini son ana bırakmalarını engelliyor.

Hayatımda sadece bir kez, bir öğrenciyi herkesin önünde azarlamak zorunda kaldım; onun yaptığına rağmen, takındığım tavır içime oturdu. Bu yüzden sabırlı olmaya çalışıyorum ve yüzüm asıldığında memnun olmadığım bir durum olduğunu anlıyorlar (ki normalde oldukça sabırsız bir insanım.)

Bu yazdıklarımın okul ve öğrenci profili yakından ilgili olduğunu ve bazı yerlerde uyguladıklarımı anlamayacak öğrenci kitleleri olduğunu da tahmin ediyorum. Umarım bir gün başka yerlerde çalıştığımda, sert tarafımı göstermeme gerek kalmaz.

Öğretmen olma potansiyeliyle dünyaya gelmiş birisiyim zaten. Sınavlara çalışırken bile arkadaşlarım benden dinlemek isterdi konuyu çünkü duyguyla beraber aktarabiliyorum bilgiyi. Dolayısıyla çok enerjisi yüksek bir öğretmen olurdum, kendim inanıyor ve hissediyorsam çok güzel aktarırım. Kesinlikle dersim eğlenceli olur, mutlaka görsel ve yaşamın içinden örnekler katarım, daha iyi akılda kalması için, ezberci olmam, öğrenciler düşünerek bulsunlar ve farklı fikirler üretsinler isterim. Benim hayalimdeki öğretmen tiplemesi de budur zaten. Müzikler, filmler, hikayeler, sunumlar, oyunlar katarım. Kürsüde dikilmem, çünkü öğrencilerden üstün değilimdir ve hiyerarşiden haz etmem. Onlarla eşitimdir. Öğrencilerimin dertlerini tasalarını da dinler yardımcı olmaya çalışırdım.