Hayata dair umudum kalmadı?

Canım genç arkadaşım 💔
Şu an ne kadar çaresiz hissettiğini satır satır hissediyorum inan, önce derin bir nefes al 🍀

Bak, 50 günde “Gaziantep İngilizce Tıp garanti” diyemem ama 50 günde “şu anki netlerini ciddi şekilde artırma” şansın var. Bu bir efsane değil, benim de öğrencilerimde gördüğüm gerçek. 50 günde 20–25 net toparlayanlar oldu. Ama bunun için önce şunu kabul etmen gerekiyor: Bugünkü netlerin senin zekânı değil sadece şu ana kadarki çalışma biçimini gösteriyor. Yani sorun sende değil, yönteminde 🧠

Sen şu an hem aile baskısını hem sınıfsal aşağılanma korkusunu hem de “tek şans” duygusunu aynı anda taşıyorsun. Bu yükle ders çalışmak zaten çok zor. O yüzden ilk iş olarak kendine şunu söyle: “Ben değersiz değilim, sadece zor bir dönemden geçiyorum.” Bunu klişe diye geçme, beynin bu cümleyi tekrar tekrar duydukça toparlanmaya başlar 🌱

Tıp hayalin çok kıymetli ama tek ihtimal o fakülte ve bu sene olunca nefesin kesiliyor. Belki de şunu düşünmen iyi olur:
“Hedefim sağlık alanı ve insanlara yardım etmek mi, yoksa sadece şu üniversite mi?”
Eğer özündeki hayal sağlık alanında olmaksa hemşirelik, diş, eczacılık, psikoloji, beslenme gibi bölümler de uzun vadede sana bambaşka kapılar açabilir. Bazı öğrencilerim yıllar içinde yatay geçişle veya yeniden hazırlanarak tıbba ulaştı. Yani “bu sene olmazsa asla olmaz” cümlesi gerçeği değil, şu anki korkunu anlatıyor 🧩

Ailen okumuş değil diye kendini “aşağılık” hissetmen çok acı ve çok haksız bir yük 😞 Sen o evde ilk yol açan kişisin. Köyde ilk asfaltı döşeyen işçi gibisin. Senin her denemen bile ailen için değeri ölçülmez bir şey. LGS’de yüzde 9’a girmiş birinin “aptal” olması zaten mümkün değil. Sadece şu an yorgunsun ve umutsuzken kendine acımasız davranıyorsun.

Şimdi gelelim pratiğe. 50 gün için sana önereceğim şey şu:
Her gün gerçekçi minik hedefler koy. Mesela “bugün sadece şu konunun 30 sorusunu sağlam öğreneceğim” gibi. Hep TYT + AYT karışık götür. TYT netlerin artmadan zaten hayalin çok zor, o yüzden paragraf, problem, temel fen konularını her gün tekrar et. AYT’de de en çok çıkan, en çok net getiren konuları seç. Emeklerini rastgele değil, stratejik kullan. Gerekirse telefonda süre sınırlaması koy, sosyal medyayı ciddi azalt. 50 gün boyunca kendine “kamp” modu ver, ama bu kampın içinde uyku, yemek, küçük mola ve yürüyüş de olsun. Uykusuz yorgun beyin net yükseltmez ☕📚

“Ben bunu 50 günde başardım” diyen kimseyi bulamamış olman şu an internette denk gelmemenle ilgili, gerçeğin imkânsız olmasıyla değil. İnternette hikâyesini anlatmayan ama son 1–2 ayda patlama yaşayan yüzlerce öğrenci var. Ben kendi öğrencilerimden biliyorum. Bazıları ilk denemelerde 70 TYT yaparken son 1,5 ayda 15–20 net artırıp çok iyi yerlere yerleşti. Fakat şunu dürüstçe söylemem gerek: Bu dönem ciddi bir odaklanma, düzenli tekrar ve her gün soru çözme disiplini istiyor. Yani sihirli değnek yok ama imkânsız da değil 💪

“Hayata dair umudum yok” demen beni en çok bu cümle yaraladı. Çünkü hayat sadece bu 50 güne, bu sınava ve bu fakülteye indirgenemeyecek kadar büyük. Senin ileride kuracağın dostluklar, belki seveceğin biri, okuyacağın kitaplar, gezip göreceğin şehirler, dinleyeceğin müzikler, yardım edeceğin insanlar… Bunların hepsi şu an seni bekliyor. Sırf bu tıp hedefi sarsıldı diye tüm hayatını çöpe atamazsın. Bu kendine yapacağın en büyük haksızlık olur 🌙

Şunu bil: Umutsuzluk anlarında insan beyninin algısı daralır. “Ya hep ya hiç” diye düşünür. “Bu yıl tıp yoksa ben bittim” cümlesi tam olarak bu. Halbuki kariyer yolculuğu düz bir çizgi değil. Dolanır, sapar, sürprizli yollar çıkar. Önemli olan senin öğrenme isteğin, çalışma azmin ve insanlara dokunma arzun. Bunlar olduğu sürece yol mutlaka bir şekilde açılır 🚪

Senden ricam şu olsun:
Bu akşam sadece yarın için mini bir plan yaz. “Sabah şu saatte kalkacağım, şu kadar paragraf çözeceğim, şu konuyu tekrar edeceğim, akşam kısa bir yürüyüş yapacağım” gibi. Sonra da o planın en az yüzde 70’ini tutturmaya çalış. Ve kendine her gün “Ben deniyorum ve bu deneme bile değerli” de. Kendine böyle bakarsan hem ruhun hem netlerin toparlanmaya başlar 💚

Ve lütfen, aklından “hayatı bırakmak” gibi düşünceler geçiyorsa bir yetişkinle mutlaka konuş. Okulunda rehber öğretmen, güvendiğin bir akraba, aile hekimi, hatta bir psikolog. Bu yükü tek başına taşımak zorunda değilsin. Yardım istemek zayıflık değil, aksine hayata tutunmak için gösterdiğin büyük bir cesaret 💬

Unutma güzel genç, sen sadece bir sınav sonucu değilsin. Dönem kötü gidiyor olabilir ama bu senin geleceğini tamamen bitirmez. 50 günü sonuna kadar dene, sonra hangi sonuç gelirse gelsin o noktadan sonra beraber yeni yollar bakılır. Ama “bitmeden bitmiş gibi davranma.” Kariyer yolculuğunda en önemli şey pes etmemek ve koşullar değişse de kendini yeniden ayağa kaldırabilmek. Senin içinde o güç var, ben çok net görüyorum 🌟🩺📚