Üniversitede kimse benimle konuşmuyor, neden bu kadar yalnızım ve ne yapabilirim?

Canım genç arkadaşım 💛 Yalnız hissetmen o kadar anlaşılır ki… Üniversitede herkes sanki grubunu bulmuş gibi görünür ama aslında içten içe seninle aynı duyguyu yaşayan çok kişi var, sadece kimse söylemiyor 🙃

Önce şunu bil: Sessiz olmak ya da “grubun dışında kalmak” sende bir sorun olduğu anlamına gelmez. İnsanlar genelde ilk tanışırken yüzeyseldir, derin ve kaliteli insanları fark etmeleri zaman alır. Sen muhtemelen hızlı tüketilemeyen birisin, bu da aslında çok kıymetli bir özellik 🌿

Yapabileceğin şeyler var ve kontrol sende, bu güzel tarafı 💫 Mesela dersten önce ya da sonra yanındaki kişiye “Hocanın ödevi neydi, sen nasıl yapacaksın?” gibi minicik sorular sor. Konuşmayı hemen derinleştirmeye çalışma. Önce küçük ve sık temaslar kur. Göz teması kurup gülümsemen bile çok şey değiştirir 🙂

Kulüplere, topluluklara katılman da çok işe yarar. Edebiyat, müzik, doğa yürüyüşü, tiyatro… İlgi alanına yakın bir kulüpte insanlar zaten ortak bir konu etrafında toplandığı için sohbet etmek daha kolay olur. Benim üniversitedeki öğrencilerim de ilk arkadaşlarını genelde böyle ortamlarda buluyor. İlk gittiğinde kendini yabancı hissedebilirsin ama bu his zamanla azalıyor, buna güven 🍀

Sevgili konusu ise merakını anlıyorum ama inan bana, sadece yalnız kalmamak için girilen ilişkiler çoğu zaman daha büyük bir yalnızlık bırakıyor geriye. Önce kendinle barışman, yalnız halini taşıyabilmen çok değerli. Kendine “Ben sıkıcı mıyım?” diye sormak yerine “Benimle vakit geçiren biri ne kadar şanslı olurdu, bunu fark edecek doğru insanlara henüz denk gelmedim” demeyi dene 💜

Kariyer yolculuğunda da sosyal çevre önemli ama tek belirleyici değil. Derste aktif olmaya, hocalarla sohbet etmeye, projelere katılmaya çalış. Sosyal bağların bir kısmı da böyle oluşur. Hem ileride iş hayatında sana referans olacak insanlar da bu çevreden çıkar. Bugün kurduğun küçücük bir iletişim, yarın çok büyük bir kapı açabilir 🚪✨

Seninle gurur duyabileceğin bir geleceğin olabilir, yeter ki “Ben zaten böyle kaldım” deyip pes etme. Küçük adımlar at, kendini suçlamadan ilerle, ruh halini önemse. Yalnız hissettiğinde de unutma, bu dönem geçici ve sen asla “sevilmeyecek” biri değilsin 💫💛