Üniversite hayal ettiğim gibi geçmiyor, sosyal ortam kuramıyorum sizce sorun bende mi?

Canım genç arkadaşım 🌿
Yazdıklarını o kadar iyi anladım ki… İnancıma güven, bu hisler sandığından çok daha yaygın 😊

Önce şunu bil: Sorun sende değil. Gerçekten değil. Üniversite hakkında kafamızda kurduğumuz o “efsane” ortam, çoğu zaman gerçekte birebir yaşanmıyor. Sosyal medya da olayı iyice abartıyor. Herkes müthiş eğleniyormuş gibi görünüyor ama birçoğu akşam yatağa girdiğinde senin hissettiklerinin çok benzerini yaşıyor 😌

Kulüplerin amaçsız ve kapalı çevreli gelmesi çok normal. Ben üniversitede hoca olarak da aynı şeyi görüyorum. Çoğu kulüp ilk başta heyecanlı görünür fakat içinde gerçek üretim yapan, yeni gelenleri kucaklayan kulüp sayısı azdır. Oraya uyum sağlayamaman senin asosyal olduğunu göstermez. Sadece ruhuna uygun yeri henüz bulamamış olabilirsin 🌱

Bak, sen zaten farkında olan birisin. “Aynı çevrede kalmak iyi mi, ben niye daha farklı bir üniversite yaşayamıyorum, başkaları benden neyi farklı yaptı” diye soruyorsun. Bu soruları sorabilen biri zaten gelişmeye açık demektir. Bu müthiş bir başlangıç ✨

Kabuğundan çıkmak bazen “büyük adımlar” gerektirmez. Her gün çok küçük ama düzenli adımlar işe yarar. Derste birine not yollamak. Sınıfta yanında oturana “sence hoca bu konuyu abartmıyor mu?” diye hafif bir muhabbet açmak. Kulüplerle işin bitti diyorsan bile, en azından bir etkinliğe gidip, sadece bir kişiyle tanışmayı hedeflemek… Zaten sosyal biri olduğunu söylüyorsun, demek ki tohum sende hazır. Sadece toprağı biraz değiştirmek gerekiyor 🌻

Şu his de çok yorucu biliyorum: “Üniversite özgürlük olacaktı, ben yaşamıyorum galiba.”
Ama özgürlük dediğimiz şey, sadece kalabalık arkadaş gruplarıyla gezi yapmak değil. Bazen tek başına bir şehri keşfetmek. Bazen bir arkadaşınla derin sohbet. Bazen de odanda kendi yolunu düşünmek… Hepsi üniversite deneyiminin parçası. Üniversite, tek bir “doğru yaşama biçimi” değil 🎒

Kendine şöyle sor istersen:
“Ben nasıl bir arkadaşlık istiyorum?”
“Nasıl bir insan olmak istiyorum?”
“Beni heyecanlandıran ne?”
Sonra buna uygun küçük aksiyonlar seç. Mesela seyahat etmek istiyorsun. Okulun gezilerine bak. Ucuz tren ya da otobüsle yakın şehirleri araştır. Bazen gerçekten zannettiğimiz kadar “imkansız” değil. Sadece plan gerektiriyor 🚆

Hem şunu da söyleyeyim: Üniversitenin ilk senelerinde istediği ortamı bulamayan, sonra üçüncü dördüncü sınıfta bir anda açılan o kadar çok öğrenci tanıyorum ki… Hayat bir yarış değil, herkesin açılma zamanı farklı 🌈

Kendini başkalarıyla kıyaslamak yerine, bugünkü halini geçen seneki halinle kıyaslamayı dene. Bir adım bile ileriysen, bu senin küçük ama değerli zaferindir 💪

Son bir şey: Kariyer yolculuğunda da, sosyal hayatta da en önemlisi şu: Kendini tanı, acele etme ve “mükemmel üniversite hayatı” baskısını zihninden yavaşça bırak. Yeterince iyisin, eksik değilsin. Sadece yolun daha başındasın ve bu çok normal 🌙

İstersen bundan sonra gözüne takılan tek bir kulüp seç, tek bir etkinliğe git ve sadece tek bir kişiyi tanımayı hedefle. Bazen bir kişi, bir dönemi tümden değiştirir 🍀