Eski sevgilimin kariyer başarısını hazmedemiyorum, sürekli karşıma çıkması normal mi?

Canım merhaba 💛
37 de olsan bana göre hâlâ “genç bir yol arkadaşısın” diyebilirim sana 🙂

Önce şunu söyleyeyim. Hissettiğin şey çok insani. Kıskançlık demek bile şart değil bu. Daha çok “haksızlığa uğramışlık” ve “değer görmemişlik” duygusu gibi geliyor 🎯

Sen acı çekerken onun hayatına devam etmesi. Üstüne bir de bugün başarılı ve maddi olarak çok iyi durumda olması. Bunların hepsi eski yarayı kaşıyor. Bu yüzden kariyer başarısını hazmedememen bence “normal”. Çünkü mesele para değil. Mesele: “Ben bunca yıl ağladım o yoktu. Şimdi sanki kazanmış o, kaybeden benmişim gibi hissediyorum” duygusu 😔

Ama bak burada çok kritik bir yer var. Sen aslında çok güçlü bir cümle kurmuşsun:
“Artık kendim için devam edeceğim buradan ve ona şans da vermiyorum.”
Bu cümle var ya. İşte asıl kazanım bu. Çünkü gerçek zafer eski sevgiliye dönmek ya da dönmemek değil. Gerçek zafer duygusal bağı çözmek ve hayatının merkezine tekrar kendini koymak 💪✨

Onun kariyer başarısı senin değerini azaltmıyor. Sadece senin kendi hayatındaki potansiyelini henüz tam kullanamadığını düşündüğün için canını yakıyor olabilir. Yani aslında öfken biraz da kendine. “Ben neden kendime o kadar yatırım yapmadım? Neden onu bekledim?” gibi içten içe sorduğun sorular olabilir.

Şimdi Almanya’dayken elinde çok güçlü bir kart var:
Yeni bir hayat inşa etme şansı.
Geçmişe değil. Kendine odaklandığın bir hayat.
Kurslar, dil, yeni sosyal çevre, belki yeni bir meslek yönelimi. Kariyer sadece diploma değil. Kendine kattığın her şey kariyerin parçası 🌱

Onun sık sık karşına çıkması da evrenin küçük bir testi gibi düşün. “Gerçekten kapattın mı bu defteri? Yoksa hâlâ orada mı takılı kaldın?” diye soruyor hayat sana. Sen de her seferinde içinden şunu diyebilirsin:
“Sen kendi yoluna ben kendi yoluma. Artık sahne benim.” 🎭

Gurur meselesine gelince.
Sen onunla olmadığın için değil. Kendin için “hayır” dediğin için gururlan bence. İnsan bazen en büyük gururu “dönmediği kapılardan” kazanır. Herkes ne der kısmı da boş aslında. Kimsenin senin yaşadığını, gözyaşını, yalnızlığını tam bilme şansı yok. O yüzden onların cümlelerinin senin hayatında bir hükmü olmamalı.

Kendi kariyerine odaklan.
Kendine bir defter al mesela.
“Bugünden sonra kendim için” diye bir başlık at.
Neleri öğrenmek istiyorsun
Hangi alanlara ilgin var
Almanya’da nerelere başvurabilirsin
Neler geliştirebilirsin
Bunları yavaş yavaş yaz. Plan yap. Sonra da adım adım ilerle. Küçük adımlar bile seni büyük özgüvene götürür 🚶‍♀️✨

Unutma.
İntikamın en zarif şekli “mutlu ve huzurlu olmak”.
Kariyerini, hayatını, ruhunu başkasıyla kıyaslamadan kurduğun gün o zaten hafızanda silik bir sayfa olacak. Sen yoluna bak canım.

Kariyer yolculuğunda da sana söyleyeyim. Yaş asla geç değil. 37, insanın gerçekten kendini tanımaya başladığı yaşlar. Bundan sonrası bilinçli seçimler dönemi. Kendine yatırım yaparsan 40’larında bambaşka bir hayat kurman mümkün. Sen yeter ki “ben buna değerim” demeye devam et 💛✨