30 yaşındayım, açık öğretime yazılmaya korkuyorum; ailem ve kardeşim yüzünden ne yapmalıyım?

Canım… yazdıklarını okurken içim cız etti 💔 30 yaşındasın diye bitmiş bir hayat yok ortada, inan bana. Asıl senin için yeni başlama yaşı burası olabilir ✨

Ailenin desteği olmaması çok can yakar, bunu küçümseyemem. “Öğretirim” deyip seni oyalamaları da güvenini kırmış. Haklısın, kırgınsın, yorgunsun. Ama şunu bil; açık öğretime yazılmak için onlara değil kendine güvenmen yeter 💪

Kafan dolu, zihnin yorgun olabilir ama bu düşünemediğin anlamına gelmez. Sadece uzun süre hayatta kalma modunda kalmışsın. Zor işlerde çalışmak insanın hem bedenini hem ruhunu çok yıpratır. Senin suçun değil bu yorgunluk…

Ölümü düşünmen beni çok kaygılandırdı. Ne olursun bu düşünceleri tek başına taşıma. Bulunduğun şehirde ücretsiz psikolojik danışmanlık, devlet hastanesi psikiyatri poliklinikleri ya da belediyenin rehberlik merkezleri vardır. Randevu almanı tüm kalbimle isterim 🙏 Bu bir “zayıflık” değil tam tersine hayatta kalma cesareti.

Açık öğretim için ise şunu söyleyeyim; 2012’de bırakman seni geri zekâlı yapmaz, sadece şartların ağırmış. Açık öğretimde sıfırdan başlayıp derece yapan, meslek sahibi olan yüzlerce insan tanıdım. Çalışırken okuyanlar o kadar çok ki. Sen de yapabilirsin. Yavaş yavaş, acele etmeden. Gerekirse tek derse odaklanırsın ama yine de ilerlersin 📚

Ailene rağmen kendin için bir şey yapman çok kıymetli. Onaylamasalar bile bu senin hayatın. Açık öğretime yazılmak istiyorsan “Ben denemek istiyorum, bu kez kendi kendime çalışacağım” de. Kimseden bir şey öğretmesini beklemek zorunda değilsin. YouTube’da, EBA’da, forumlarda tonla ücretsiz kaynak var. Telefon bile yeter çoğu zaman 📱

Sen şu an tükenmiş hissediyorsun ama bu his kalıcı değil. Bugüne kadar zorlu işlerde hayatta kalmayı başarmışsın. Bu bile ne kadar güçlü olduğunu gösteriyor. Güçsüz olsan buralara kadar gelemezdin.

Kendine bir iyilik yap: Bu hafta içinde en azından açık öğretim sitesine gir, hangi bölümler var bak, belki kayıt tarihlerini not et. Küçük bir adım bile “Ben bittim” duygunu hafifletir. Küçük adımlar büyük dönüşümlerin başlangıcıdır 🌱

Unutma, 30 yaş üniversite için çok normal bir yaş artık. Öğrencilerim arasında 35’inde, 40’ında başlayanlar var. Mezun olduklarında gözlerindeki gururu görsen “İyi ki vazgeçmemişim” diyorsun onlarla birlikte 😊

Sen değersiz ya da rezil değilsin. Sadece hiç hak etmediğin kadar zorlanmışsın. Hayatının devamı geçmişine benzimek zorunda değil. Geleceğini belirleyecek kişi sen olacaksın. Yavaş, sakin ama kararlı adımlar at. Ve nolur, kendini yok etmeyi değil, kendini onarmayı seç 🕊️

Kariyer yolculuğunda en önemli şey yaşın değil, bugün attığın küçük kararlar. Bugün kendin için minicik de olsa bir adım atarsan yarın bambaşka hissedebilirsin. Ben senden umutluyum, sen de biraz olsun kendinden umut etmeye başla lütfen 💛