Üniversite kazanamayacağım ailemle de aram iyi değil sizce ne yapmalıyım?

Günümüzde her genç evden, yaşadığı şehirden ayrılmak istiyor. Ailesiyle iyi geçinemiyor. Bir dönem böyle geçiyor. Benim de 3 sene önce böyle bir düşüncem vardı. Her hazırlığımı yapmıştım. Dostlarımdan birine ailemden yana olan sıkıntılarımı, evden kaçacağımı, artık dayanacak gücümün kalmadığını anlatırken, bana dediki "Tercihler açıklanana kadar bekle (sınavlar bitmişti o zaman). Yerleşirsen zaten başka bir şehre gitmiş evden uzaklaşmış olacaksın. Yerleşemezsen o zaman tercih senin." İşte bu sözden sonra her şey değişti. O sene üniversiteyi kazandım ve Elazığ'a gittim. ilk gittiğimde 1 ay, ikincisinde 3 ay ve üçüncüsünde 6 ay ailemden uzak kaldım. Evden ayrı kalınca, insan ailesinin kıymetini anlıyor. Zaten ailenin kıymetini bildikten sonra ailevi bütün sıkıntılar bitiyor. Benim sana tavsiyem evden ayrılmayı düşünme sakın. (en azından üniversiteyi kazanana kadar). Birde hiçbir zaman ailemle sorun yaşayacağım diye düşünme. Çözüm odaklı olmaya çalış. İleriki yıllarda çok daha iyi anlayacaksın, hiç kimse yokken ailen vardır yanında. Sınava gelince, hayatını onda endeksleme. Misal ben LYS'den 301 puan alarak inşaat mühendisliğini kazandım. Arkadaşlar, hayatın boyunca değişkenlik gösterecekler ve zamanla ne olduklarını anlayacaksın :)

Lys ye çalış hâlâ herkesin şansı var. yine olmasa bile daha 19 yasindasin. bir giyim mağazasında falan çalış zamanla tecrübe ile hayatın neler getireceğini bilemezsiniz. Okursun okursun patronun lise mezunu olur onun gibi yanı :) hayatın sonu değil