Yapamıyorum onlara ait değilmişim gibi hissediyorum. Ezik psikolojisi ve özgüvenim yok. Ne sabah için mücadele etmek ne de KYK akşam yemeğini yemek bunları istemiyorum. Okula gitmek liseli ergen görmek istemiyorum. Bir erkek için g. t açan insanlarla konuşmak ya da bir kız için şekilden şekile giren sadece obje olarak gören kişilere bakmak bile istemiyorum ( hepsi için demiyorum) . Giydiğim bir elbise için tatlım** muamelesi hissetmek istemiyorum. ya da kimseyi mutlu etmek istemiyorum. Ben bilmiyorum. şu an psikolojik olarak da biraz ağır bir surecteyim. Ailemden ayrılmak istemiyorum ama ayrılmalıyım. Sırf asosyal damgası yememek için dışarı çıkıp 1 kek 200 tl vermek istemiyorum. ya da onlar sırf sipariş verdiler diye vermek. ( Para sıkıntım yok ama gösteriş için babamın 3 saatte kazandığı parayı harcamak istemiyorum ) .
Güncellemeler
1 yıl
Okuli bırakmayı düşümüyorum. Sadece gitmek istemiyorum.
Aşk İlişkileri
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer