Lütfen laf söyleyip, küfür edecek insanlar yazmasın. Şiddetle rica ediyorum.
4. Kez, üniversite sınavına gireceğim. Hedeflerim hep yüksekti. İlk üç yıl çalıştım. Ancak panik atak hastası olduğum için, en son sınavda daha çok batırdım. Tedavi gördüm ama nafileydi. Bu meseleyi olmuyorsa kapatayım diye düşündüm.
Sıkıntı; İçimde okumak isteği dolup taşıyor.
O yüzden bırakmakta istemedim ama bu yıl, ailemin işe gir mobbingleriyle, canıma tak etti bir şekilde iş buldum, girdim.
Orada da, öldüm öldüm dirildim. İş veren de; beni atamadığı için, benim istifa etmemi bekliyordu. Çok ağlattılar ama ailemin inadına işte kalmak için elimden geleni yaptım.
Sonra sınava 3 ay kala istifa ettim.
Sınava çalışayım dedim ama ancak pek mümkün olmadı. Depresyona girdim. Doğru düzgün kitap kapağı açmadım. Çalışmak için uğraştım ama çok bölük pörçüktü.
Şimdi ise sınava #5 gün kalmış.
Ve ben stresten öleceğim. Çalıştığım bir kaç şeyi bile unutmuş durumdayım.
Aileme de "öyle de kaybedecem, böyle de kaybedeceğim, bu saatten sonra çalışsam ne yazar? Bu yıl çalışmadım doğru düzgün zaten" dedim şimdi mesela. Annemin ders çalış demesine.
Böyle desem de, içim içimi yiyor. Çalışmakta istiyorum ama nafile. Bu saatten sonra yapamayacağım.
Çoğu arkadaşımı delirttim. Onlar bile bıktı benden. İnanın artık yaşamayı bile haketmedigimi düşünuyorum.
Sizce ne yapmalıyım sizce? Dediğim gibi 5 gün kalmış. Ve artık gerçekten hayattan nefret ediyorum. Ailemin yüzüne bakacak durumum yok. Her aldığım nefes sanki haram gibi geliyor.
Gerçekten çok kötüyüm.
4. Kez, üniversite sınavına gireceğim. Hedeflerim hep yüksekti. İlk üç yıl çalıştım. Ancak panik atak hastası olduğum için, en son sınavda daha çok batırdım. Tedavi gördüm ama nafileydi. Bu meseleyi olmuyorsa kapatayım diye düşündüm.
Sıkıntı; İçimde okumak isteği dolup taşıyor.
O yüzden bırakmakta istemedim ama bu yıl, ailemin işe gir mobbingleriyle, canıma tak etti bir şekilde iş buldum, girdim.
Orada da, öldüm öldüm dirildim. İş veren de; beni atamadığı için, benim istifa etmemi bekliyordu. Çok ağlattılar ama ailemin inadına işte kalmak için elimden geleni yaptım.
Sonra sınava 3 ay kala istifa ettim.
Sınava çalışayım dedim ama ancak pek mümkün olmadı. Depresyona girdim. Doğru düzgün kitap kapağı açmadım. Çalışmak için uğraştım ama çok bölük pörçüktü.
Şimdi ise sınava #5 gün kalmış.
Ve ben stresten öleceğim. Çalıştığım bir kaç şeyi bile unutmuş durumdayım.
Aileme de "öyle de kaybedecem, böyle de kaybedeceğim, bu saatten sonra çalışsam ne yazar? Bu yıl çalışmadım doğru düzgün zaten" dedim şimdi mesela. Annemin ders çalış demesine.
Böyle desem de, içim içimi yiyor. Çalışmakta istiyorum ama nafile. Bu saatten sonra yapamayacağım.
Çoğu arkadaşımı delirttim. Onlar bile bıktı benden. İnanın artık yaşamayı bile haketmedigimi düşünuyorum.
Sizce ne yapmalıyım sizce? Dediğim gibi 5 gün kalmış. Ve artık gerçekten hayattan nefret ediyorum. Ailemin yüzüne bakacak durumum yok. Her aldığım nefes sanki haram gibi geliyor.
Gerçekten çok kötüyüm.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer