Kiloyu kendimde ciddi bir takıntı haline getirdim, bazen kafamı duvarlara vurmak istiyorum?

Merhaba, 23 yaşında 173 cm boyunda 96 kg bir kızım. Eskiden 75 kg olduğum zamanlarda bile yağlarımı gördüğümde kendime çok kızardım. Ailemde bazı insanlar her zaman bana kilo vermemi söyler ve tavsiyeler verirlerdi. Yaklaşık 15 yıldır bunları duyuyorum. Küçüklüğümde de kilolu bir çocuktum ve hayatımın en büyük travması kilom. Muhtemelen beni dışarıdan görseniz 96 kg olduğuma inanmazsınız. 80-83 kg falan dersiniz. Ama gerçekten usulünce yiyip (ki yemek yemeği çok severim ama kendime koyduğum sınırlar o kadar fazla ki bazen her dk ızgara ve salata yiyemiyorum insan illallah ediyor) kilo veremeyenlerdenim. Her kafadan bir ses çıkıyor, herkes yorum yapıyor. Yüzüm gerçekten güzel ama bazen sırf kilolu olduğum için kendimi dünyanın en çirkin kızı sanıyorum. Spor diyecekseniz elimden geldiğince hafif hareketler yapmaya çalışıyorum. Normalde iki adım atmaya üşenen ben dışarı çıkıp yürüyebiliyorum ya da ebru şallı hareketleri ile az da olsa kaslarımı hareket ettirmeye çalışıyorum. Ama bunu her gün yapamıyorum, diyetime de (hayatım boyunca asla diyete girmediğim bir sene olmadı) bazen ister istemez zarar veriyorum. Bazen öyle acı ağlıyorum ki hayatın her anından sırf bu sebeple nefret ediyorum. İnsanlar bana güzel dese de inandırıcı gelmiyor bazen, hatta erkek arkadaşım dediğinde bile... Zorlayıcılık beni motivasyından uzaklaştırır. Kontrolü sağlamak için gelişim görmem gerekiyor ama göremedikçe çıldıracak gibi oluyorum. Bu stres yönetimini başarırsam iradenin de kuvvetleneceğini biliyorum, fakat bazen kendimi çok çaresiz hissediyorum.

O kadar uzun yazmışım ki, farkında bile değilim. Yanıtlarınız için çok teşekkür ederim.