Evli olan abimin eve karısı ve çocukları ile gelsin istemiyorum. Sinir oluyorum. Detayı okuyarak fikir verir misiniz?

Abimi evlenmeden önce çok severdim öyle böyle değil. Evlendiği gün zaten hüngür hüngür ağladım.
Neyse biri ile evlendi aileden koptu gitti yengem özünde iyi biridir bilemem de bana karşı her hareketi gıcık her hareketi sorgulayıcı kendi yetmemiş gibi abimde ona benzedi bu durumdan nefret ediyorum.
20 yaşında bir insanım abim evlendiği ilk yıl bile hemen değişti teşekkür belgesini kaçırdım diye karneyi yüzüme fırlattı yüzüm kesildi.
O günden beri ben de bir nefret oluşmaya başladı. Sevmiyorum artık öyle sevgi ile abi diye gitmiyorum yanına evinin önünden sessizce geçiyorum fark etmesin diye.
Yeğenlerimi sevmem lazım değil mi geldikleri zaman odaya kapanıyor kulaklık takıyorum seslerini duymamak için.
Sohbetlerini sevmiyorum sıkıcı bunaltıcı seviyemiz eşit değil. Ailede okuyan tek kişiyim. Hepsi bilgisiz inatla eğitim hayatıma burun sokma derdindeler.
Onlar gelince odaya kapanıyor. Sonradan tek başıma yemek yiyorum onlarda bağırıyor içerden gel buraya diye duymamazlıktan geliyorum ısrarla devam ediyorlar.
Annem de sen onlara kurban ol bencil vs... Diyor. Bir gün ağzımı açacağım tam olacak. Anneme ne söylemeliyim? Beni az da olsa anlasın gittikten sonra iki saat konuşmasın istiyorum.
Evli olan abimin eve karısı ve çocukları ile gelsin istemiyorum. Sinir oluyorum. Detayı okuyarak fikir verir misiniz?
Cevapla