Ben çok mu ÇİRKİNİM?

Özür dilerim. Fotoğrafımı atmaya utandık, sıkıldım, atamadım. Zaten çok da fotoğrafım yok. Hayatımı kısaca özetleyeceğim.

18 yaşındayım. Beni bu zamana kadar annem bile çirkin gördü. Bir kere yüzümü oksadigini hatırlamıyorum. Çünkü okşamadı. Sevmedi. Okulda arkadaşlarım kepçe kulak, tipsiz, çirkin diye dalga geçti. /ortaokul yılları.

Sonra liseye geçtim. O kadar içime kapandım ki kilo aldım. Sivilcelerim çıktı. Yine kimse sevmedi beni. Yine dalga geçtiler. Bir şey diyemedim onlara. Sanırım haklıydılar. Onlar gibi görünmüyordum.

Sonra ne haddimeyse sevdim bir kızı. Ondan çok hoşlandım. Zar zor gittim söyledim. Seni seviyorum dedim. Yüzüme bile bakmadı. İnanın bana bir tane bile arkadaşım yok. Kendimi bir çöp gibi hissediyorum.

Ileride beni sevecek bir kız olduğuna da inanmıyorum artık. Buradaki yorumları da görüyorum. Kızlar yakışıklı erkeklere neredeyse tapıyorlar.

Sonum nasıl olur bilemiyorum. Kendimi öldürmek istemiyorum ama yasamaya da takaatim kalmadı artık.

Çok yorgunum. Çok bitkinim. Çok zoruma gidiyor. Çok. Çok. Çok.
Ben çok mu ÇİRKİNİM?
Cevapla