Güçlü müsünüz hayata, zorluklara vs karşı?

Size hak veriyorum haklısınız insanlarin geneli oyle ama hiçbirinin suçu yok oyke olmalarını isteyen bir toplum öğretisi var onlara sadece bu öğretiliyor o yüzden.. Duygularımı ozgur bırakmam hic kolay olmadi eskiden babama 'seni seviyorum baba' diyemezdim.. bir gun bir mezarlikta hıçkırarak ağlayan bir adam gördüm dondum baktim ağzından 'seni seviyorum baba' dedi ve ekledi 'sağken söyleyemedim' dedi elinde çiçekler... durdum bir süre ne kadar durdum hatırlamıyorum ama göğsüme ağrı saplandı bunu anlatırken bile saplanır gibi olur yutkunamadım. Kendime soz verdim duygularımı saklamayacağıma dair işten geldiğimde annemi öperim ardından biliyorum seninde canin çekiyor ve elini öpeyim baba deyip babamın ellerini operim. Ben mezarliklara çiçekle giden evlatlardan olmak istemiyorum pisman olmak istemiyorum yaşarken seni seviyorum demek istiyorum ölü bir bedenin çiçeğe ihtuyaci yok toprak altinda seni seviyorum sözünü duyamaz yasarken söylenmeli..

şahsen bu düşünce icindeyim ve uyguluyorum... kısacık bir ömrüm yaşamı zorlaştırmanın kimseye faydası yok bence...
Sahsen ben sevdiklerimin yanında güçlü olmam gerektigini düşünüyorum onun dışında bir zorunluluk gereklilik hissetmiyorum, sevdiklerimin yanında güçlü almalıyım gözyaşlarımı olumsuz uzuntu hüzün veren duyguları saklamalıyım çünkü moral vermeliyim motive etmeliyim kendim yıkıyorsam kimi toplayabilirim ki kendime faydam yokken sevdiklerime nasıl olabilir... neyse cok konuştum güzel bir soru idi tesekkur ederim

Cok incesiniz teşekkür ederim 😊 hoşçakalın 👋