Babalar Gününe Babasız Girmek?

Aynen öyle. Ölseydi en azından hayal kurmam daha kolay olurdu. Fakat seni istemeyen bir baban olunca, bu çok zorlaşıyor. Hayal kuramıyorsun.

Aslında olay biraz karışık. Doğdum zaman ayrılmışlar. Çöpe bırakmış ikisi de beni.

Doğduğum*

Hayır ikisi de yok. Anneannemler büyüttü beni.

Biliyorum onu.

İlgilenmedi evet. Onunla hatırlayacağım anılarım çoğunlukla şiddet görüyor olmam. Dört gün önce vefat etti.

Evet. Ben onlar için çocuk değildim. Yani olsaydım böyle olmazdı. Bütün akrabalarımız hep benim destekçim. Sürekli yanımdalar ama onların verdiği boşluk, hiç dolmuyor.

Allah'a şükür öyle bir şey olmadı bu yaşıma kadar. 20 yaşına girdim. Sapasağlam, tertemiz bir şekilde. Ekimde düğünüm olacak. Nişanlıyım. O dolduramasa da, yama oluyor yaralarıma.

Bu yaştan sonra bulacak gibi değilim. Beş ay önce ne olursa olsun babam diyerek yazdım ona. Fakat beni pek taktığı söylenemez.

Zaten hayatımda böyle biri var. O benim ailem. Onu babam gibi seviyorum. Allah ondan razı olsun. Her gece babam için ağlarken, artık her gece onun verdiği huzurla uyuyorum. Şükürler olsun.

Sarılıyorum, sıkı sıkı. Ama o bunu pek anlamıyor. Bir adamı, baba gibi sevmek ne demek bilmiyor.

Maalesef

Sanmıyorum ama, amin.

Hayır daha değil