Ben uçakta duygusal bir mesele yüzünden ağlama krizine girmiştim, kendimi tutayım diye o kadar çabalamama karşın daha beter ağlamıştım (içimi çekmeyle seyreden gözlerimden yaş aka aka sessizce ağlama hali) ama hiçkimse dönüp de "kızım noluyor iyi misin" dememişti.. Belki de doğru yaptılar, müdahele etseler daha kötü olurdum, bilmiyorum.. :( Bense birini görünce yardım etmeye çalışırım, ilgilenirim. Ama yalnız kalmak isterse de duygularıyla yalnız bırakırım, üzerine gitmem.
Neyapim agliyorsa... Her insan aglar, üzülür bir seye. Yani bu yüzden herkese yüz veremeyiz... Tanimiyorsam hic bir sey demem, yabanciyim sonucda onun problemi beni pek ilgilendirmez. Belki oda yabancilara kendi özel hayatini anlatmak istemez? Bu arada, bende disarda aglayan insanlardan hic olamadim. Insanlarin önünde aglamakdan nefret ediyorum, sanki kendi kendimi eziyorum gibi geliyor bana.
cinsiyet ayrımı yapmam kız ya da erkek mendil uzatırım ya da yakınlarda market varsa su alırım yüzünü yıkaması için anlatmak isteyip istemediğini yardımcı olabiliceğim bişiyse çözüm sürecini başlatmaya hazır olduğumu söylerim anlatmak istemesse saygı duyar eve ya da kendini rahat hissedeceği bir yere bırakabiliceğimi teklif eder isterse bırakır onuda reddederse yalnız bırakırım
Comolokko diye bagirarak toros daglarina dogru kosmaya baslarim. Cunku o bir turk kizi neden agliyorsun diye sorunca ben bakireyim diyebilir hemen 30 sn icerisinde sapik damgasi yiyebilirim
Ben genelde korkuyorum, hızlı adımlarla yürüyolar. Ama bazıları oturduğu yerde elleri başının iki yanında ağlarken tüm dertlerini dinleyip tüm dertlerinin dermanı olmak istiyorum bunda güzelliğin veya tatlılığın hiç bir önemi olmuyor benim için sadece insan olduğunu düşünerek bu düşüncelere dalıyorum.
Bu durumu yaşadım.. aglıyan kadına hiç dayanamam zaten... kafenin önünde aglıo.. noldu falan diye sormadım... su getirtim içerden.. İÇ sunu dedım.. kımsın sen falan.. ya ne onemi var zıkkımlan şunu... kafenin bahcesınde bir yere oturttum.. anlat dedim.. ya sanane be kımsin.. dedim konusmaya ihtıyacın var anlat kafa ütüleme.. neyse basladı bu anlatmaya...2 saatlık muhabetın sonunda tanıştık.. oluyo böle şyler hayataa.. hayata es gecmıcem anların basında gelıo bu zırlayan kadınlar
ben kadınların aglamasına şiddete maruz kalmasına ve yokluk cekmesıne gercekten dayanamıyorum tum samımıyetımle elımden gelenı yaparım ve zamanında yaptımda
Mendil uzatırm biseyiniz var derim belki ben bir kere lisede ağlamOstim kızın teki servisten beni görüş o da agliyodu o kadar hüzünlü bakıyodu ki bana onu görünce iyi hissettim:)
Herkesin derdi kendine o an ne yapılabilir ki? Geceeer giderim yalnız; Yasli ve masum kadın olursa dayanamam gider problemini ve ihtiyacı olan bir seyin olup olmadığını sorardım..
Bir kere yaşadım yanına gittim derdini sordum ve sarıldı. Ne oldu dedim o dedi. O ne yaptı dedim ve gitti dedi derkene bir çay içirdim teşekkürler dedi bir daha sarıldı senin gibileri zor dedi fazzla değil mi de hayır dedi gülerek gitti.
valla utana sıkıla derdini sorarım elimden bir şey geliyorsa yardım etmeye çalışırım yok elimden bir şey gelmiyorsa hayırlısını diler geçerim ( tabii bir kız ağladığı zaman yaralı aslandan daha saldırgan olduğu için hani tırsmıyor da değilim)
yanına çok yaklaşmadan kendimi tanıtırım sonra problemin ne olduğunu sorarım yardımcı olabileceğim bir şeyse elimden geleni yaparım yoksa rahatsız ettiğim için özür diler çeker giderim
yani içimden aslında yardım etmek sebebini sormak destek olmak gelir ama yanlış anlıyacağından çekinip uzak durmak zorund akalırdım sanırım ama çok kötü durumdaysa muhtemelen yardım etmeye çalışırdım
"Bacım birşeymi oldu?" diye sorardım ama büyük ihtimalle bende ağlardım. Kendim için üzücü bir şey olduğunda duruma göre ya kahkaha atar ya da tepkisiz kalırım ama karşımda biri ağladığında dayanamıyorum.
En İyi Cevaplar