Anoreksiya olmaktan korkuyorum.

Sen , nervosa kısmını yaşıyorsun ve her neye dayanıyorsa bunun temeli , kendinde kilo var şeklinde algılıyor, çirkin buluyor ve daha kilo verince daha güzel olacağını düşünüyorsunki, hastalık burada başlıyor. Buna saplandktan sonra da peşinden gitmeye yani Anorexia kısmına giriyorsun ve yesen de azcık birşey, gizlice gidip atmaya kalkıyorsun ustten alttan.

Bir uzmana acil başvurman ve klinik tedaviyi kabul etmen gerek. Bu dusunce ve uygulamada direnirsen birkac ay icinde derin kemiğine yapışır, bobrekler cigerler iflas eder, miden delik deşik olur cıkarmaktan ve vucudun da susuz kaldıgından kırıs kırıs olursun. Sac dis goz ayarından cıkar ve istemedigin anlamda " cok guzel " olursun, sen zayıflıgına bakarak mutlu olmazken dikkatini cekmeyen heryerin elinden cıkar gider.

Geri donusu olmaz dedikleri de budur, psikiyatri ile beraber yuruyecek bir tedaviye HEMEN baslaman gerek. Cunki hayatının butun amacı daha zayıflamak olacak ki , bu da seni rahmete kavusturacaktır sonunda.

fıstık gibisin işte bu kadar takma kafana. sevilmediğini düşündüren ne?

doktora gidersen en azında geç olmadan çaresine bakılır. Anoreksiya olduktan sonra geri dönüşü yok.