Ağır hastalık acısını yaşamayanların uzaktan sabır dersi vermesi sınanmamışlığın kibri değil mi?

Kayıplarda sabır dilemek, acıları paylaşmak istemek gibi gerçekten empati yapılarak karşımızdakine yardımcı olunmaya çalışılan durumlar farklı elbette; ama bunu hakkıyla yapabilen insan sayısı ne yazık ki az. Birisinin acısını paylaşmak ve onunla susabilmek çok kıymetli, elbette bunlar çok değerli şeyler. Fakat benim bahsettiğim kesim; gayet rahat bir şekilde gelip acıya ortak olmayan, tamamen ezberden konuşan, empati kuramayan, anca akıl veren ve bu durumlara benzer bir durumu uzaktan yakından yaşamamış insanlar…
Mesela hiç unutmam; hastanede acıdan yerde yatarken doktor bile acıya müdahale edemediği için ağlamıştı. Tümörün siniri sıkıştırması, insana bıçaklanma gibi bir acı veriyor. O sırada teyzenin biri gelip, 'Allah seni seviyor, ne şanslısın, bunlar geçecek, sabret' demişti. İnanılmaz kızmıştım. O anda söylenecek şeyler mi sizce bunlar? Karşınızdaki insan acı çekiyor… Eğer elimizden bir şey gelmiyorsa susmak çok daha gerçekçi bir yaklaşım olur kanısındayım.
Teşekkürler yorumunuz için. 🌸