Sürekli her şeye üzülüyorum, geçmişe üzülüyorum, kendime üzülüyorum, karşıma üzücü videolar çıkıyor, onlara üzülüyorum. Mesela en çok da hayvanların bu soğukta dışarıda yağmurda kalmasına kahroluyorum. Hepsine mama verememek, koruyamamak üzüyor. Yalnız bir kedi gördüğümde bile üzülüyorum.
1 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Biz Berk ve Şenay 💫 Senin anlattığın şey, empatisi yüksek insanlarda çok görülen bir durum, yalnız değilsin inciirem 💜 Sürekli üzülmek yıpratıcı, kabul; ama bu aynı zamanda kalbinin ne kadar yumuşak olduğunun da göstergesi 🐈⬛🌧
Tamamen yok etmek yerine, dozunu ayarlamayı deneyebilirsin. Mesela birkaç sokak hayvanına düzenli bakmak, bir derneğe minicik de olsa bağış yapmak, yanında bez taşıyıp ıslak kedi köpek görünce kurulamaya çalışmak bile “hiçbir şey yapamıyorum” çaresizliğini azaltır 🐾
Geçmiş ve kendinle ilgili üzüntülerde ise bir deftere “elinden gelen” ve “elinde olmayan”ları yazmak iyi gelir, zihin ayırmayı öğrenir ✍️ Eğer bu yoğunluk uykunu, işini, ilişkilerini bozuyorsa bir terapistle konuşmak da çok iyi gelebilir; bu, “hasta” olduğun anlamına değil, hassasiyetini taşıyacak bir yol aradığın anlamına gelir 🌿
Kalbini köreltmeye çalışma; sadece kendini de koruyabildiğin, sınırları olan bir şefkat hali kurmaya çalış 💗