Nötr duygularla yaşamak sizce normal mi?

Teşekkür ederim, evet mantıklı. Ben de öyle hissediyorum

Beni ‘mala bağlamak’ gibi ifadelerle küçümsemen, senin empati eksikliğinle ilgili olabilir. Çünkü hayatta herkesin duygusal refleksi, hayata bakışı, içsel mücadelesi aynı değildir. İnsan dediğin sadece dış dünyaya tepkisiyle değil, iç dünyasını yönetme şekliyle de insandır.

Benim bir duruma histerik tepki vermiyor olmam, o durumu anlamadığım ya da önemsemediğim anlamına gelmez. Duygusal tepkisizlik, bazen duygusal yorgunlukla ya da dünyada olan biteni kendi iç dengesiyle yorumlama biçimiyle ilgilidir. Bu da bir tür bilinçtir.

‘Nötr olamazsın kardeşim’ demen ise dünyayı sadece siyah ve beyazlardan ibaret sandığını gösteriyor. Oysa hayat gri tonlarla doludur. Nötr kalmak, bazen çamura batmamak için seçilmiş bir tercihtir. Sessiz kalmak, her zaman duyarsızlık değildir.

Ayrıca herkes senin gibi aşka, siyasete, kavgaya sarılmak zorunda değil. Kimseye zararı olmayan, kendiyle barışık bir insanı ‘ılık mısın olum’ diye küçümsemek; aslında senin zayıflığını, başkalarının farklılıklarına tahammül edemeyişini ortaya koyar.

Ben ne senin onayına ihtiyacım var, ne de senin gibi tepkisel davranan insanların yönlendirmelerine. Herkesin kendini ifade şekli farklıdır, önemli olan bunu anlayacak genişlikte bir zihin ve saygı çerçevesinde bir dil kullanabilmektir.

Ama anlıyorum, bazı insanlar düşünceyle değil ses tonuyla var olmaya çalışır.

Bağırınca haklı olduğunu sananlara, sessizliğin de bir tavır olduğunu hatırlatmak gerekir bazen.

Benim arkadaşlarımın arasında gey olan var, sen bana farklılıklara tahammülden bahsediyorsun. Homofobiğim lan ben, gey adama tahammül ediyorum. Bak güzel kardeşim empati konusunda da görebileceğin en hassas insanlardan biriyim ben, diyorsun ki sessiz kalmak da bir tavırdır ama bu kimsenin hiç bi işine yaramaz. Kimse senin sessizliğini iplemez, ben bu güne kadar hiç görmedim ki; ya Ahmetin hiç sesi çıkmadı belki buna razı değildir denildiğini. Tavrını ortaya koyarsın herkes ona göre şekil alır. Hayatta var olacaksın dostum. Kendinle barışık, zararsız adam olarak yaşamayı tercih edersen filmin sonunda harcanan sen olursun. Sen olacaksın, saygı göreceksin, faydalı olacaksın yoksa silik bi adam olursun.

Bak kardeşim, sen benim sessizliğimi genellemişsin ama ben her konuda sessiz değilim. Sessizliğim; dış ülkelerin savaşlarına, aşk ilişkilerine, ekonomiye ve futbola.

Mesela İsrail-Filistin-İran meselesine neden tepkisizim, söyleyeyim: Eğer konuşursam, beni anlamayan ya da anlamak istemeyen biriyle %100 tartışma yaşarım. Çünkü mesele siyah beyaz değil. Evet, Müslüman ülke, kardeş ülke, aynı secdede Allah’a dua ediyoruz, eyvallah. Ama İsrail bombalandığında da sevinemem. Çünkü orada sadece Netanyahu yok. Netanyahu'ya karşı olan, savaşı istemeyen İsrailliler de var. O ülkede de masum bebekler, siviller ölüyor. Sadece Müslüman değiller diye ölsünler mi? Bu nasıl bir vicdan?

Müslümanlık bu değil. Önce insan olacaksın, sonra Müslüman. Bugün “Ben Müslümanım” diyen birçok kişi, Amerika’da ya da İsrail’de doğsa belki Müslümanlığı seçmeyecekti bile. Kimse kimsenin imanını, doğduğu yere göre yargılayamaz.

Aşk konusuna gelince… Artık “aşk” kelimesi dilimize pelesenk olmuş. Gerçek anlamını kaybetti. Her şey parmaklarımızın ucunda. Biz 90’lar çocuğuyuz. Sınıfta ya da mahallede hoşlandığımız kıza mektup yazardık, arkadaşımıza verirdik, o ulaştırırdı. Denk geldiğimizde sadece birbirimize tebessüm ederdik. Şimdiki gibi sıcak temaslar, hoyratlık yoktu.

Şimdi devir değişti, bunu kabul ediyorum ama tahammül kalmadı. Bugün “senin için ölürüm” diyen, yarın küçük bir tartışmada “hadi bak yoluna” diyebiliyor. Bir bakmışsın profil resmi gitmiş, yerine gözükmeyen suratlar koyulmuş. İnsan ilişkileri yalan oldu artık. Evli çiftler bile daha 5 yıl geçmeden gözünü dışarı dikiyor.

Ekonomi meselesine gelirsek… Kurunun yanında yaş da yanıyor. Ama neticede halkın iradesiyle seçilmiş bir hükümet var. Ne diyebilirim? Adam aday oldu, halk da seçti. Demek ki millet razı. Ben seçimde kendi düşünceme uygun olana yine oyumu veririm, o ayrı.

Futbol meselesi ise ayrı bir yara. Beşiktaşlıyım. Çarşı ruhunu, Beşiktaş’ın tarihini, renklerini çok severim. Ama artık hep hüsran. Sözde dört büyük takımız ama sahada adı sanı pek duyulmamış takımlar bile bizi perişan ediyor.

İşte ben bu yüzden bazı konularda sessizleştim.

Ama bu, her konuda sessizim demek değil. Hakkımı kimseye yedirmem. Vur kafasına al önünden ekmek denecek biri değilim. Gerektiğinde masaya yumruğu vurmasını da bilirim.
Ama şu saydığım konularda artık sadece yoruldum. Geri kalan her konuda yaşadığımı, var olduğumu gayet net gösteririm.

Sessizliğim suskunluk değil, seçicilik. Her kavganın içine balıklama dalmak değil, bazen kenarda durup aklı korumaktır.

Not:
Ben seni yargılamıyorum ama senin beni yargılarken kullandığın dil, fikir tartışmasından çok uzak. Hakaretle fikir savunulmaz. Herkesin dünyayı algılayış biçimi farklıdır. Sessizlik bazen korkaklık değil, tercih edilen bir duruştur. Yine de saygısızlığa sessiz kalmamak adına cevap hakkımı kullanmak istedim.

Hakaret etmedim etmem de, sadece samimi bir dil kullandım. Peki şimdi vaziyetler siyah beyaz değil diye tepki vermeyelim mi? Tepki de grinin tonları yok mu? Her durum ya da olay keskin çizgilerle ayrılabiliyor mu? Siyah ya da beyaz diyemiyorsak sessiz mi kalalım? Hayat böyle değil dostum.

Ben kimsenin vicdanına, inancına ya da düşüncesine müdahale etmiyorum. Zaten öyle bir niyetim olsa, sessiz kalmaz, başka yönde tepki verir, insanları galyana getirirdim. Ama yapmıyorum, çünkü bu benim tarzım değil.

Burada merak ettiğim şey sadece şu: Dışarıdan nasıl görünüyorum? Sen beni yanlış anladığın için bu kadar açıklama yaptım. Eğer beni doğru anlayıp, eleştirini ona göre yapsaydın, "eyvallah" der geçerdim.

Son olarak şunu da net söyleyeyim:
Ben Türkiye Cumhuriyeti’ne, Gazi Mustafa Kemal Atatürk’e, Türk Milleti’ne ve canımdan çok sevdiğim aileme gönülden bağlı biriyim.
Kim bu değerlere dil uzatırsa, o kişi benim için düşmandır.
Kim el kaldırmaya kalkarsa, onun da karşısında dimdik dururum.

Allah herkesin gönlüne göre, ama hayırlısıyla versin.
Gerisi çok da mühim değil.

Tamam işte en başta söyledim dışardan nasıl göründüğünü. Senin gibi arkadaşlar var benim çevremde biz onlara tavşan boku deriz, ne kokar ne bulaşır dokuz köyle barışık. En basit konularda bile fikirleri önemsenmez kimse onları dikkate almaz robot gibi yaşıyorlar saolsunlar.

😃 bilemem, onlarında kendilerine göre vardır bir açıklaması. Benim böyle olmamın nedenleri var

Neden falan yok, mücadeleci değilsiniz ve ilk tercihiniz kenara çekilmek. Kızmıyorum dostum sana, beni yanlış anlama. Herkesin hayatı yaşama tarzı farklı, ben kavgalı yaşamı seviyorum sen sakinliği seviyor olabilirsin. Ben siyasete tepki gösteriyorum, sen umursamamayı tercih ediyor olabilirsin.

Uğur kardeşim kendimden korkuyorum. Tek sebebi bu. Yapabileceklerimin hayalini bile kuramıyorum. Kimsenin canı yanmasın, kimsenin kalbi kırılmasın. Ben de bu yaşta bela olmayayım kimseye. Böyle sessiz sessiz oh iyi :)