Hiç yağmurdan kaçarken doluya tutulduğunuzu düşündünüz mü ama aslında baştan beri dolu muydu?

Bakmakla oyalanan insanların görmeye başladığın aslında o zamana kadar kör yaşadığını fark etmesi ortaya çıkartıyor.
Doğru noktalarda kör olamayan , yanlış noktalarda kör olmayı hakkıymış gibi yaşayan insanoğlu tanımı.
Çok fazla aynı fikirde olmak insanı çok fazla yanlışa sürekler.
Tıpkı basit olmaktan korkan ama sıradan olmakta sakınca görmeyenlerin hep aynı sonda buluşmaları gibi.
Kişi hatalarından ders çıkarmasını bilen fakat yanlışı kabul etmemeyi öğrendiği andan itibaren yağmur onun için sadece ıslanma aracı okuyor.
Dolu ise sadece sinek vızıltısı.

Evet, öyle hissettiğim oldu. İnsan bazen bir şeyden kaçtığını sanıyor ama sonra fark ediyor ki asıl yorulduğu şey çoktan başlamış. Sadece adı başka geliyor başta. Yağmur sanıyorsun, sonra üstüne vuran şeyin daha sert olduğunu anlıyorsun. En garibi de, bazen geç fark ediyorsun bunu.

Ne yazık ki dünya böyle bir yer.

Yeterince kabullenip, duygularımız kemale erdiğinde, dünyanın bize vereceği acılar, canımızı yakmamaya başlar.

Biliyorsun, her şey insanlar için.