Çok sevdiğiniz bir insanı, canlıyı kaybettiğinizde bununla nasıl başa çıkıyorsunuz?

Yağmur dokunduğunda saydamlaşan ve iskelete dönen çiçek.. Bizde kalbimizi açığa çıkarsaydık ya yağmurda ne güzel olurdu...
Ölüm kapınızı çaldığında ne yaparsınız?
Çok sevdiğiniz bir insanı, canlıyı kaybettiğinizde bununla nasıl başa çıkıyorsunuz?

Yağmur dokunduğunda saydamlaşan ve iskelete dönen çiçek.. Bizde kalbimizi açığa çıkarsaydık ya yağmurda ne güzel olurdu...
Ölüm kapınızı çaldığında ne yaparsınız?
RABBim yaşatmasın, en sevdiğinle imtihan olmak çok zor.
İlk haberini aldığında donar kalırsın. Kabullenemezsin. Çünkü o komşuya gitmiştir ya da mutfakta yemek yapıyordur. Kabullenememenin acısı, şaşkınlığı evi baştan sona aratır sana. Ama daha pardesüsü askılıkta duruyor. Başörtüsü orada. Sabah makinaya çamaşır atmıştı, makinada çamaşırlar.
Nasıl yani artık yok?
Yahu bulaşıkların suyu süzülmemiş bile daha. Sarı bez ıslak baksana. Ama yok evde.
Adımlarının tozu daha havada ama o yok.
Aldığın nefes ciğerine batar, verdiğin şey nefes mi ateş mi ayıramazsın birbirinden.
Gözlerinden, senden habersiz yaşlar süzülür, farkına bile varamazsın. Kabullenemezsin belki aylarca.
Okuldan gelirsin, komşudadır kardeşim demlemişlerdir, bir de un helvası kavurmuştur Ayşe teyze. Keyif yapıyordur. Babamdan gizli sigara da tüttürüyordur şimdi.
Hayır hayır, artık yok.
Sıcaklığının hissi 10 sene geçmedi yanağımdan. Artık sıcaklığını da unuttum. Sesi kaldı sadece kulağımda.
16 sene oldu ama acısı taze.
Bir fotoğrafta duygu arıyor insan. His arıyor. Çok değişik evet fotoğrafta his arıyorum, ses arıyorum. Bağrıma basıyorum mesela. Sıcaklık arıyorum.
Başa çıkamazsın ölümle, kabullenirsin. Bu dünyada değil artık. Ahiret iyi ki var. Genç kız oluşumu göremedi. O kooperatifte çok istediği ve yapımı yıllarca süren dairenin bitişini göremedi. Anne oluşumu göremedi. Çocuklarımı göremedi.
İnan o kadar çok isterdim ki. İçten bir anne demeyeli 16 sene oldu bu kasımın 7sinde.
Uzatmayayım.
Annenizin kıymetini bilin. Fotoğraflar çok soğuk...
🥺🫂 cennetin en güzel yerinde, hz. Muhammed'in sas. komşusu olarak kavuşun birbirinize en ağır imtihan olabilir bu Allah hayırlısıyla cennetinde kavuşmayı nasip etsin 🪴
Ṣimdiye kadar bana en yakin olan
bir kedim öldü ben 16 17 yasindayken
bi anneannem bide dedem
3 ündede aglamadim kötüde hissetmedim gündelik hayatima devam ettim sanki hiç var olmamıṣlar gibi yani kendime ṣaṣırmıṣtım hatta nasıl bu kadar normal karṣıladım diye
dedem zaten hasta ve yatalakdi pek görmüyordum son zamanlar onun ölümüne ṣaṣırmadım
anneannemde son zamanlar hastaydi onuda pek görmedim belki ondandir onada üzülmedim
kediye neden üzülmedim bilmiyorum ama belkide ölümün nasıl bisey olduğunu kavrayamadiğim içindir
Bazende şok oluyor insan ondan tepki veremiyor bile ama sana yakın yaşta birinin ölmesi.. ölümün ne denli yakın olduğunu hatırlatıyor insana
Ölüm, hiçlik değil, yokluk değil.. Vatan-ı aslidir..
Hepimiz öyle ya da böyle bu eşikten geçicez.. Bunu bilen, buna hazırlanır.. Hazırlıklı olur. Her an o bilet sana çıkabilir..
Tıpkı terminalde otobüsün kalkmasını bekleyen yolcular gibi..
Hiçbiri terminale yerleşir mi? Sahiplenir mi? Her an otobüsü gelebilir..
İnsan da ölüme bu bilet gibi bakarsa, ne dünyaya yerleşir, ne de çantasız, valizsiz, hazırlıksız gelir.
Hazırlıksız gelenler ise gideceği yerde rezil rüsva olacaktır..
Doğru, güzel bir bakış açısı
Bağ kurmazsan acısı daha çok hafifliyor bağlar sizi duygusal olarak güçlendirmez , ben öyle yapıyorum ölümlü canlılar ile bağ kurmak çok saçma geliyor , evet çok üzüldüğüm zamanlar vardı ama düşünüyorum da o (ölen) üzülmemi istermiydi
Öldüyse neden bağımızı keselim? Ahirette yine karşılaşacağız zaten mantıksız buldum
Kabullendim sonuçta herkes bir gün ölecek , bunu mezarlar kazarken çok düşündüm , yeğenim, halam, amcam, kuzenim, yaşamak neydi ve ölmek neydi , ama şunu çok iyi anladım yaşarken onlara hak ettikleri değeri verememiştim , bunu vicdanım rahatlasın diye anlatmıyorum , ölümle başa çıkmanin en iyi yolu onun aslında ölmediğidir
Evet. Zaten ölüm bir son değil, durak. Bizi ahirete götüren bir kapı. Çoğu insan eceli gelmesin, hep yaşasın ister bu korkudan ötürü
Hayırlısını istemek daha doğru olmaz mı? Erken ölünce yapılabilecek her türlü iyiliği, fırsatı da kaçırmış oluyoruz
Allah affedicidir, affetmeyi sever ayetini unuttunuz mu? Ne yapmış olursanız olun tövbe edip temizlenebilirsiniz. Ölüm değil, tevbe insanı temizler. Ölümün sonunda hesap vereceğiz ve tercihlerimizin sonucunu göreceğiz.
Cevap
7Cevap
Ben ölümü istiyorum zaten.. hayatın tek gerçeği çünkü
Neden?
Allah veriyor sabrını , zaman geçtikçe daha da acıtıyor yoklukları , mekanları cennet olsun
Ölüm herkesin basina gelecek o yüzden teslimiyet sart
Korkunun ecele faydası yok. Dünya fani ölüm ani. Yapacak bir şey yok. Takdiri ilahi.
Sevdiğim insanları kaybetmet korkunç olurdu. Koca bir boşluk gibi. Allah kimseye yaşatmasın diyeceğim ama her canlı mutlaka ölümü tadacak. İnsanlar alışıyor, Garip.
Başa çıkmam için şabrımın çuk olmaşı geyektiğini biliyoyum ama daha yaşamadım
Çok sevdiğim birini kaybetmedim henüz 🙁 ama hayat bir şekilde devam edecek sonuçta
Çok sevdiğim birini kaybetmedim, böyle bir durumla karşılaşsam baş edebilir miydim bilemiyorum. Zamanla belki, alışılırdı ama çok zor olurdu…
İmtihan ya herkesin sınavı farklı
Zor oluyor ama acıyı bastırmadan yaşamaya çalışıyorum kabullenme aşamasını atlatmak en önemlisi gibi.
Öyle.. ama ahiret var iyi ki orada, ebedi hayatta kavuşacağız en kıymetlilerimizle
İnna lillahi ve inna ileyhi raciun, durup düşünmek ve bunu tekrarlamak çok hafifletiyor aslında.
Kesinlikle ama yaşayınca.. çok farklı hissediyor insan
Yaşadım, teslimiyeti ölümle öğrendim.
🥺🫂
Topraktan geldik toprağa gidicez vakit geldi ruh bedenden çekildi verende alanda Allahtır.
Bu şekilde düşünüyorum.
Katılıyorum
Başa çıkılabildiğimi kim söyledi ki? Ölenler ölümü bilmez, ölüm kalanlar içindir...
Neden? Ölümden neden bu kadar korkuluyor ve üzülünüyor?
Daha önce hiç birini kaybettin mi?
Evet ama bu ölümün bir son olduğunu düşündürmedi. Çünkü ölüm bir durak sadece
Herkesin düşüncesi farklıdır bu durum yakınlık derecesine göre de değişir. Fakat ölümün bir durak olduğuna kalbi inandırmak zor.
Kalp diğer organlara ve duyulara göre daha hassas haklısınız
ilk önce kendi kurtuluşumuzu düşünmeliyiz sanırsam, diğer dünyada da kesinlikle mutlu olacağımıza göre ölenle ölmeye gerek yok
Katılıyorum
Ölümle başa çıkılmaz, alışılır.
Alışıyor insan 1 sene içinde
Ölümle başa çıkılmaz. Kabullenilir
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?