Eşim 2 ay önce vefat etti daha 2 yıllık bile evli değildik onu çok özlüyorum bu acının azalacağını söylüyorlar ama daha çoğalıyor. Kendimi toparlamam lazım biliyorum ama gün geçtikçe daha da kötüye gidiyorum bunun en büyük sebeplerinden biride eşimin ailesi bana sürekli kötülük yapıyorlar Eşimin miras olan evinde beni oturtmadı sıfır eşyalarımı kömürlüğe attı annesi ki tadilatını ben yaptırmıştım eski karısı nafaka davasından alacakları var diye evime icra gönderdi ev sahibi %185 zam yaptı ev arıyorum bulamıyorum bulduklarım ahır gibi evler dahi 10bin tl ölüm acısının dışında çevresel faktörlerde çok.Ben eşimin acısını unutmadan toparlanmak istiyorum ağlamadığım tek bir gün dahi yok psikoloğa gittim davranışlarımın normal olduğunu ilaca gerek olmadığını söyleyip gönderdi ne yapmalıyım?
Mekanı cennet olsun, Mevla'm metanet versin. Her zaman yanında olan, sevdiğin bir insanı kaybetmek ve bir anda yanının boş kalması hoş bir duygu değil evet. Lakin kendini üzme. Harap edip ağlama çünkü o kaybolmadı ki. Sadece buradan, ahiret yurduna gitti. Hem belki Allah'ın cennetinde seni bekliyordur. Kalbin huzurla dolsun ve üzüleceğin vakit onun için dua et.
Kayınvalidene ve tavırlarına da şunu söyleyebilirim tepkini koy ortaya. Zaten yüreğim ağrıyor halim yok deme. Sert çıkışıp halini anlat. Düşüncelerini söyle ve hakkını savun. Eğer böyle davranmaya devam ederlerse onlardan ayrıl hatta farklı bir şehre de taşınabilirsin onlara dair her şeyi Allah'a havale edip. Hakkında her şeyin hayırlısı olsun
amin teşekkürler eşimin anası olacak kadınla aynı evde oturmuyorum zaten ama üst kata taşınacaktık tadilatını biz yaptırmıştık torununu oturtturdu hakkımı savundum ama bir işe yaramadı şimdi konuşmuyorum eşimin mezarı burada ve gül gibi işim var başka şehire taşınmayı düşünmüyorum Rabbime havale ediyorum ondan başka kimsem yok Allah yeniden başlayanların yardımcısıdır
Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun yaşadığınız durumun tarifi yok anlıyorum desem yalan söylerim zamana bırakırım kendinizi mutlu edecek şeylerle oyalanarak gerekirse psikolojik destek alarak bunu atlatabilirsiniz sadece zaman gerekiyor unutamazsınız ama bu şekilde yaşamak durumundayız hepimiz sevdiğimiz insanları kaybediyoruz
Allah rahmet eylesin, başınız sağolsun... Detayda yazdıklarınız için de umudunuzu kaybetmeyin, her şey er ya da geç yoluna girecektir. Sabırlı olmanız gerekmektedir...
Senin yaşadığının bir benzerini Ben babamı kaybettiğimde yaşamıştım o kadar boşluğa düşmüştüm ki her gün elim telefona gidiyordu Babamı aramak için ama kendime engelliyordum
Teşekkürler Zaten sürekli sığınıyorum Rabbimden başka hiç kimsem yok Sahipsizlerin sahibi Allah'tır Rabbimin ilahi adaletine de inanıyorum yalnız kendimde toparlanmak için bir şeyler yapmak istiyorum