sizce şu saatten sonra nasıl bir yol izlemem lazım. bana yaşam koçu olabilir misiniz bu soruda. hayatımın çıkmaza girdiğini hissediyorum. kafayı yiyorum hergün. geleceğimi çok fazla düşünüyorum. ama çıkar yol bulamıyorum. doğruyu düşünemiyorum bir türlü. pişmanlıklarım var. ama bugün ne yaparsam yapayım yine gelecekte pişman olacakmışım gibi geliyor. o yüzden akıl akıldan üstündür diyerek, tavsiyelerinizi bekliyorum.
kısaca kendimden bahsedeyim. 22 yaşındayım açıköğretim okuyorum son sınıfım. bu yaz askerlik var. yıllardır girdiğim bir ortam yok vaktimin çoğu evde geçer. lisedeyken normaldim sadece biraz utangaçtım derken bu durum iyice arttı toplum içinde konuşamaz oldum dertste söz hakkı alamadım. psikolojik destek aldım sosyal fobi tanısı da kondu (hiç de hafife alınacak bir şey değil, kolay geçecek bir şey de değil). sonra lise bitti bir kere kpssye girdim kazanmadım. zaten sosyal fobi varken işe de giremedim üniversite okumaya da korktum. sonra kendimi pc konusunda geliştirdim evde. websiteleri filan kurdum para kazandım. bu işi çok geliştirip kazançlarımı arttırırm diye düşündüm. askerliğe gitmek yerine açıköğretim 4 yıl okuyim dedim yazıldım. derken aradan yıllar geçti şimdi son seneye geldim. vakit geçti gitti. işlerimse hiç bir zaman sandığım kadar büyümedi çünkü çok çalışamadım, malum depresyon da var. çoğu günlerim boş geçti.
şimdi son seneye de geldik ne yapacağım hiç bilmiyorum. yerimde olsanız nasıl bir yol çizerdiniz kendinize?
1. kpss gibi şeylere çalışıp memur olma şansım var ama ders çalışma isteğim bitti okuma isteğim de
2. web işlerimi büyütme şansım var ama o da kolay değil çok çalışma ister
ortamsızlktan bu yalnız ve hep aynı monoton geçen sıkıcı hayattan ve gelecek dertlerimden kurtulmak için izleyeceğim en iyi yol ne olabilir sizce? bazen burama kadar geliyor inanın herşeyi kaybettiğimi düşünüyorum yaşamak istemiyorum. çok bunaldım arkadaşlar. empati kurup yardım ederseniz sevinirim.
kısaca kendimden bahsedeyim. 22 yaşındayım açıköğretim okuyorum son sınıfım. bu yaz askerlik var. yıllardır girdiğim bir ortam yok vaktimin çoğu evde geçer. lisedeyken normaldim sadece biraz utangaçtım derken bu durum iyice arttı toplum içinde konuşamaz oldum dertste söz hakkı alamadım. psikolojik destek aldım sosyal fobi tanısı da kondu (hiç de hafife alınacak bir şey değil, kolay geçecek bir şey de değil). sonra lise bitti bir kere kpssye girdim kazanmadım. zaten sosyal fobi varken işe de giremedim üniversite okumaya da korktum. sonra kendimi pc konusunda geliştirdim evde. websiteleri filan kurdum para kazandım. bu işi çok geliştirip kazançlarımı arttırırm diye düşündüm. askerliğe gitmek yerine açıköğretim 4 yıl okuyim dedim yazıldım. derken aradan yıllar geçti şimdi son seneye geldim. vakit geçti gitti. işlerimse hiç bir zaman sandığım kadar büyümedi çünkü çok çalışamadım, malum depresyon da var. çoğu günlerim boş geçti.
şimdi son seneye de geldik ne yapacağım hiç bilmiyorum. yerimde olsanız nasıl bir yol çizerdiniz kendinize?
1. kpss gibi şeylere çalışıp memur olma şansım var ama ders çalışma isteğim bitti okuma isteğim de
2. web işlerimi büyütme şansım var ama o da kolay değil çok çalışma ister
ortamsızlktan bu yalnız ve hep aynı monoton geçen sıkıcı hayattan ve gelecek dertlerimden kurtulmak için izleyeceğim en iyi yol ne olabilir sizce? bazen burama kadar geliyor inanın herşeyi kaybettiğimi düşünüyorum yaşamak istemiyorum. çok bunaldım arkadaşlar. empati kurup yardım ederseniz sevinirim.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar