Ben babama hiç sarılmadım?

Arkadaslar herkes gibi sadece bu konu haricinde bir çok sorun yaşadım hayatta. Çok güzel günler de yaşadım, çok mutlu da oldum, çok ağladım da. Her halime çok şükür.

Ben babama ne zaman sarildigimi bilmiyorum. Aklımın yettiği günden beri yemin ederim bir kere bile onu opmedim, ona sarilmadim. Nasil kokuyor ben bilmiyorum. Hareketleri ve karakteri bana çok ters olduğu için biz hiç baba kız olamadik. Kardeşlerimde öyle. Her şeye rağmen babalık hakkı vardır dedim uzak duralim birbirimizden tamam ama ona hep saygı duyayim dedim. Yaptığı şeyler beni mahvediyor oralara girmeyecegim ama. Her şey çok farklı olabilirdi. Biz sarilabilirdik. Onun koluna girerdim oturur sohbet ederdik. Yüzyüze bakardık konuşacak bir şeyimiz olurdu belki. Aynı evde yasayip bir insan babası hakkında hiçbir şey bilmez mi. En sevdiği yemeği bile mi bilmez. Babasıyla sarılan, sohbet eden, babacim diyen kızları ben çok kıskanıyorum. Gözlerim doluyor insanların içinde, gözümü ayirmadan onları izliyorum. Her şeyi atlattim, her derdimi bastırmaya çalıştım ama bunu bastiramiyorum. Yapamıyorum. Yerini hiçbir şey doldurmuyor.
Güncellemeler
+1 yıl
Ben ne yapacagim.
Ben babama hiç sarılmadım?
Cevapla