İçimde karşı koyamadığım bir öfke var?

28 yaşındayım biraz sinirli bir yapım var ama herkese çatan bağıran çağıran tersleyen biri değilim. Ama anneme karşı çok farklıyım anneme karşı içimde bitmek tükenmek bilmeyen bir öfke var yaptığı herşey konuştuğu herşey bana diken gibi batıyor sinir oluyorum kendime hakim olamayıp kadına bağırıp çağırıyorum bazen çok ağır konuşuyorum ona böyle davranınca zoruma gidiyor üzmek istemiyorum onu ama gerçekten elimde olmayan bişe bu benim, bana bir anne gibi davran bir anne gibi olgun davran diyorum ben diyorum ben dinliyorum. laf konuşuyor laf soktuğunu sanıyor iğneleyici konuştuğunu sanıyor ama insanları sadece sinir ediyor bunu bin kez söyledim kendisine hala bildiğini yapıyor kendi bildiğini yapınca öfkem dahada çok artıyor. bana bir anne gibi değil evimde yaşayan sadece anne dediğim bir yabancı gibi geliyor anne kız yakınlığımız olmuyor küçüklüğümden beri var anneme karşı bu öfke. küçükken annemi sevmediğimi farketmiştim sonra o senin annen sevmek zorundasın diye kendi kendime tembihlemiştim olmuyor yani sevmketen ziyade ona karşı saygımıda yitiriyorum ne yapmalıyım ben ya annemi üzmekte istemiyorum ama olmuyor..
İçimde karşı koyamadığım bir öfke var?
Cevapla