Sıkıldım artık ailem bile bana değer vermiyor.. Çok bunaldım. Ne yapmalıyım?

Bugüne kadar hep benden 2 yaş küçük kız kardeşimi üstün gördüler. Annem bile onunla oturur sohbet ederken ben konuşunca hemen sıkılmaya başlıyordu. 2 yıldır başlarına açmadığı dert kalmadı. Ben ise her zaman uysal, söz dinleyen, karşılık vermeyen bir çocuktum. Ona rağmen hep en çok ona değer verdiler. Şuanda bile geçen kardeşimle kavga edince onda hata olmasına rağmen yine beni suçlu gördüler. bir kaç gündür kardeşimle gayet güzel konuşuyorlardı. Ama benimle yok. Sanki bir hatam varmış gibi yüzüme bakmıyor. Üniversite sınavına hazırlanıyorum ama hiç bir şekilde çalışasım yok artık. Ilk zamanlar büyük bir hırsla başlamıştım ama hevesim kalmadı. Kendimi çok yanlız hissediyorum. Evde dışlanıyomuşum gibi geliyor. 2, 3 arkadaşimdan başka konuşacak kimsem yok. Demekki anne baba bile olsa kötülük geçiyormuş. Kardeşim ne yaparsa yapsın göz ardı edildi. Hatta en çok o sevildi. Benim büyük bir hatam olmamasına rağmen hep hakaret yedim. Çok bunaldım artık. Bunları yazarken bile ağlıyorum. Evlat bile olsa ayrılınıyomus demekki.
Sıkıldım artık ailem bile bana değer vermiyor.. Çok bunaldım. Ne yapmalıyım?
Cevapla