Ben bok çuvalıyım. Onca çabaya rağmen yaşadıklarım reva mı bana? Lütfen zaman ayırın, teşekkür ederim. Yorum yapar mısınız?

Herkese merhaba, ben bir sorunumu sizlerle paylaşacağım: yalnızdım ve hâlâ yalnızım. Sosyaekonomik statüsü oldukça düşük bir ailede doğdum (yiyecek ekmek dahi bulamadığım). Annem eğitimsiz bir ev hanımı; babam okuryazar ilgisizin biri. Babamdan nefret ediyorum. Annemi döverdi ben çocukken, ona ağza alonmayacak lâflar ederdi. Kendi çocuklarının bakımı üstlenmez. İçki içer, kazandığı parayı şans oyununda yer ve eve beş parasız dönüp annemi döverdi. (Kadınların ezilmesine katlanamıyorum!). Babam gibi olmaltan çok korkuyordum çocukken intihar girişimim oldu. Zekiydim, hırslıydım, iyi bir insandım... ilkokulu liseyi ve üniversiteyi derece ile bitirdim. Eşit ağırlıktaki çok iyi bir bölümden (psikoloji-devlet üni.) mezun oldum. Kimseyi incitmedim, kimseye yanlış yapmadım. Ama boktan bir yaşantıım var. Baba hâlâ aynı baba. Abiler desen hiç iletişim dâhi kurmuyoruz. Tek gözlü evde 6 kişi uyuyoruz. Ev rutubetli, güneş görmüyor ve sağlımı olumsuz etkiliyor. Mezun olmama rağmen iş aramıyorum. Çünkü kıyafetim yok 😂 Aileme söylüyorum ama takan yok. Gittim kendi alanım dışında bir işte vasıfsız eleman olarak işe başladım. İşe gitmek için uyandığımda üstüm kokuyordu, saçıma şekil veremem çünkü evde ses çıkarmam tepki görmeme neden olurdu. Parfüm vb. dahi yok. Üni.'de öyle iyi bir izlenim yaratıyordum ki insanlar ailemi okumuş görgülü bilgili marjinal kimseler olarak hayal ediyordu. Hiç sevgilim olmadı. Hiç vakit ayıramadım. Diğer insanlar nedense çok mutlu görünüyor. Benim gibi hayatın zorluklarıyla cebelleşen insanşar o kadar mı azınlıkta? İntihar edip kurtulasım var. Ama psikoloğum. Üstesindem gelmem gerek. Kimsem yok gibi hiseddiyorum (bence öyle zaten). Kendim gibi bir evladım olsa her daim gurur duyardım. Ama benimle gurur duyan arkadaşlarım oldu sadece. Ve hakkımd açok az bilgiye sahip olmalarına rağmen. Canım yanıyor. Cidden yanıyor. Mücadele edeceğim. Zor durumda olanlara "Yalnızsınız, siz başarmalısınız, arkanızı kollayan yok ve siz başlı başına kendinize yetersiniz."