Yaşamda çok zorlanıyorum detaya bakar mısınız?

Girdiğim bi ortama kolay uyum sağlayamıyorum. Yabancılaşıyorum hatta bazen kendime yabancılaşıyorum. Çok konuşmam maalesef böyle genetik bir huyum var babamdan aldığım o yüzden de sıcakkanlı biri değilim. Modum hemen düşer insanların da beni pek sevdiklerini düşünmüyorum bu yüzden. Sürekli bana sen neden konuşmuyorsun neden susuyorsun derler gerçekten çok fazla insandan duydum bunu bu yüzden çok az arkadaşım var. Erkek arkadaşım hiç yok olacağını da sanmıyorum. Hemşireyim yeni atandım ama atandığım yerde de birimimi değiştirdiler. Her ne kadar devlet işi olsa da sizi sevmezlerse gönderiyorlar böyle hastane babalarının malı gibi. Girişken değilim. Konuşkan değilim işine kapanık biriyim bunu değiştirebileceğimi de sanmıyorum ama bir yerlerde kabul görmek bana çok zor geliyor. Bunalıyorum ne önerirsiniz. Kişiliğimi değiştiremem bunu da biliyorum.