3-4 senedir kapalıyım, annemi mutlu etmek adına kapandım ama ne o mutlu olabiliyor ne de ben. Mutlu olmasını bir kenara bıraktım, yaptığım şeyleri bile görmezden geliyor. Hiç mutlu değilim. Üniversiteye başka bir şehire gidip açılmayı düşünüyorum lakin bu ikiyüzlülük gibi oluyor kendime yakıştıramıyorum bunu. Sırf açılmak için ondan uzaklaşmayı istemiyorum, ama sanırım başka bir çözüm yolum yok. Bu konuyu ona her açtığımda duygu sömürüsü yapıyor. İstediği şeyleri yapmadığım her seferinde bana karşı surat yapıyor.. çok rahatsızım bu durumdan, hem içim rahat olmuyor surat yaptığında hem de ondan soğumaya başlıyorum. Duygusal olmamı kullanıyor resmen.
Lütfen buraya gelip Allahın emri, annen iyiliğini istiyor tarzında şeyler yazmayın. 4 senedir İmam hatip lisesinde okuyorum. Allahın emrini ben de biliyorum. Zorla başörtüye sokmakla veya girmekle Allahın sevdiği kulu olmuyorsunuz.
Lütfen buraya gelip Allahın emri, annen iyiliğini istiyor tarzında şeyler yazmayın. 4 senedir İmam hatip lisesinde okuyorum. Allahın emrini ben de biliyorum. Zorla başörtüye sokmakla veya girmekle Allahın sevdiği kulu olmuyorsunuz.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar