Kendimizle ilgili şeyleri kendimize bile itiraf edemediğimizde kullandığımız bir cümle
Gördüklerime insanlar kendilerine dahi itiraf edemedikleri bir konuda hep, "Neden bilmiyorum ama..." gibi cümleler kuruyorlar. Halbuki her şeyi, sorunun ne olduğunu çok iyi biliyorlar.
Ben de çok sık yapıyorum bunu
En ince ayrıntısına kadar neden mutsuz olduğumu bilirim ama hiç itiraf etmem. Mutsuzum diye dert yakınırım ama biri neyin var deyince, "Bilmiyorum, nedensiz" gibi cümleler kurarım.
(Neden bilmiyorum derken ben)
Neden bu cümleyi kuruyoruz?
Çünkü cesaretimiz yok. Sorunların üstüne gidemiyoruz veya sorunların sonuçlarından alacağımız tepkiden korkuyoruz. Fakat sorunlar kaçmakla çözülmez.
Bunun çözümü nedir?
Sorunların üstüne gitmemiz gerek. Cesaretimizi toplamalı ve sorun ne ise bunu paylaşmalı, çözüm için gerekeni yapmalıyız.
Ya çözümü yoksa?
O zaman da en azından bir şeyleri itiraf etmiş olacağız. Çözümü yoksa bile birilerinden teselli alabiliriz. İnsanların birbirine ihtiyacı var.
Kendinize yalan söylemeyin. Sonra size yalancı derler bakın 😊
"Nedendir bilmem", "neden bilmiyorum ama" cümleleri benim hayatima da bir sekilde tanidik :) özellikle de ilki. Farkli bir perspektiften bilindik bir konuyu ele almiş ve cok güzel açıklamış ve üstesinden gelmişsiniz. (*+*)
En İyi Cevaplar