Çocukluk Notları

Bugün odamdaki dolapları kurcalarken eski bir anı defterimi buldum. Bundan yaklaşık beş sene önce birinci sınıftan itibaren başımdan geçen olayları yani okul anılarımı yazmıştım. Şimdi, onları paylaşmak ve beş sene önceki yazılarımı size göstermek istiyorum.

İnsanların hayatlarının bazı yılları çok önemlidir. O yıllar kişinin dönüm noktalarıdır.

Benim de bir dönüm noktam oldu. Okula ilk başlamam... O gün ilk kez ailemden ayrılmıştım. Kendimi yeni yeni tanımaya başlamıştım. Okula ilk adımımı attım. Bahçe çok kalabalıktı. Ağlayan birkaç çocuk gördüm, ben hiç ağlamıyordum. O sırada yanıma bir adam geldi ve beni ileri itti. Ne olduğunu tam anlamamıştım. Bana şapka içinden kağıt çektirdiler. Sanırım hangi öğretmenin dersine gireceğim kura ile belli oluyordu. Yanımdaki adam kağıdı aldı ve:

-Bu grubun öğretmeni F.Z. olacak dedi.

İşte o an kaderim belli olmuştu. Biraz ileride uzun boylu, bıyıklı ve güler yüzlü bir adam gördüm. F.Z. oydu. Benim ve sınıf arkadaşlarımın ilk öğretmeni. Annem ve babam elimden tutup beni sınıfa götürdü. İçeride kitap dağıtımı vardı. Yanlarına gittim. O sırada öğretmen:

-Senin kitap almana gerek yok, dedi.

Ben şaka yaptığını anlamayıp geri döndüm. Babam "neden kitap almıyorsun" deyince ağlamaya başladım. Beni gören hoca gülerek:

-İyi o zaman, sen de kitap al, dedi.

Öğretmenimiz çok iyi bir insandı. İlk dönemin sonunda okuma yazmayı öğrendim. Öğretmenim beni çok seviyordu ancak ben çekingen biri olduğum için öğretmenin yanına fazla gidemiyordum.

Bir gün okula gittim ve merdivenlerden aşağı inerken düştüm. O günden itibaren bana bir korku geldi. Annem elimden tutmadığı sürece merdivenlerden inemez oldum. Bu işe bir çözüm bulmak gerekiyordu. Okuldan bir arkadaşımın annesi şöyle dedi:

-Eğer korktuğun şeyleri bir kağıda yazar ve toprağa gömersen bu korkun zamanla geçebilir.

Bu işi denemeye karar verdim. Yağmurlu bir günde bir kağıda merdiven korkumu yazdım ve toprağa gömdüm. O sırada aklıma öğretmenimden çekinmem geldi ve onu da kağıda yazdım.

Birkaç gün sonra hem merdiven korkum geçti hem de öğretmenimden çekinmem azaldı. Sanki iki korkum da toprağa karışıp yok olmuştu.

Günler geçiyordu, okuma bayramı hızla yaklaşıyordu.

Öğretmenimiz okumayı öğrenmemizin şerefine yaptığı gösterilerde bana ve bir arkadaşıma oldukça görev vermişti. Ayrıca annem de sahne dekorları konusunda öğretmenimize yardım ediyordu. Annemin söylediğine göre sınıftaki erkek çocuklardan birinin annesi ile öğretmenimiz provalar boyunca birbirlerine aşırı samimi davranmışlar. Tabii ilk başta kimse bu yakınlığı yanlış anlamadı.

Okuma bayramı çok uzun ve yorucu geçti, gösteriler bittikten sonra hasta oldum. Arkadaşlarımdan bana su çiçeği hastalığı geçmişti ve bir ay sonra o hastalıkla boğuşmaya başladım.

Yaz çok çabuk geçti ve okula geri döndüm. Artık ikinci sınıfa gidiyordum. Öğretmenimiz hala F.Z. idi. Sınıfın çoğu okuma yazmayı öğrenmişti her şey çok iyi gidiyordu. Ancak bir sorun vardı. Geçen sene annemin aralarını fazla samimi bulduğu kadın ile öğretmenimiz gerçekten de çok yakınlaşmaya başlamıştı üstelik ikisi de evliydi ve çocukları vardı! Bu olay kulaktan kulağa yayıldı ve veliler hatta küçük çocuklar bile konuşmaya başladı. Arkadaşımızın annesi ile öğretmenimiz sevgili olmuştu. Üstelik öğretmenimiz artık derslere hiç gelmiyor ve sürekli sevgilisiyle ilgileniyordu. Bu durum giderek rahatsız edici bir hal aldı artık birilerinin bu işe dur demesi gerekiyordu.

Yazı bu kadarmış arkadaşlar, umarım beğenmişsinizdir. Hatalarım varsa kusura bakmayın dediğim gibi yazıyı 5-6 sene önce yazmıştım orijinalliğini bozmamak için cümlelerimi çok düzeltmedim. İstek gelirse olayların devamını kendim yazabilirim.