Bir Bilet Daha İntikamım Kalmıştı

Bu yazı, bir daha geri dönemeyeceklere yazılıyor…

Bazıları gider, bazıları geri döner, bazı gidenler geriye asla bakmazlarken, bazıları ise geri gelsin istenmez…

Gittiğinde onun yüzünün bile hatırlayamacak kadar küçüktüm ki, keşke daha büyük olsaydım...

Gittiğin yerden geri dönersin, ben küçükken bakkala gidip geri dönüyordum , ananem pazara gidip dönüyordu. Dayım işten dönüyordur mesela. O da dönecekti ozaman değil mi? Dönmedi..

Çocukluk aklı işte, bilirsiniz kız çocukları daha bir babaya düşkündür, ben bekledim. Hayallerimde supermanden daha güçlü bir kahramanı besleyip, büyüttüm ve onu bekledim. Okulun en güzel günleri kutlamalar yapılan o günler, bir köşeye sinip ‘’Bu sene gelmedi ama belki seneye gelir’’ düşüncesindeki çaresiz bir umudu anlatabilir miyim size?

Anlatabilir miyim? Hayır tabi ki de yaşamak lazım o çaresizliği…

Şimdi seneler sonra arıyor, ve diyor ki nasılsın, hayat nasıl gidiyor.. Evlendin mi? Çalışıyor musun?

Kahkaha attım, gözyaşlarım eşliğinde. Hayatımda duyduğum en saçma sorulardı.

Bir babanın kızına bu soruları sorması trajik bir komedidir. Çağan ırmak filmine konu olur bu sorular. Seneler sonra gelip bana bunları sorarken ne kullanmıştıda aklı başında değildi bilmiyorum. Belki annemin söylediği gibi alkolik olan kahramanım, yine bir alkol etkisiyle yalnızlıktan mı aramıştı, yoksa belki bir böbreğe, karaciğere ihtiyacı vardıda son çare kan bağı olan, ama boyunu posunu bilmediği kızından medet umacaktı..

Bu yazıya eklenecek bir sonum yok . Bunları konuşabilecek kadar kimseye güçsüz olmak istemedim. Bende buraya yazdım. Daha yazılacak çok cümlem var ama faydası olmadı yazmanın. Diğerlerinde olmayacak.

Ben onun kestiği ve koleksiyon yaptığı biletlerine bir yenisini daha eklemeyerek ondan intikam aldım ve gelme dedim.

Bu intikam ancak küçük bir çocuk aklıyla alınmış bir intikamdı...

O geri dönemeyecek, bir bilet daha kestiremeyecek kendine, ve gidişi için bir bilet daha. Benim geride kalmış 21 senemde geri dönemeyecek, çocukken beklediğim hiçbir an, bayramlar, babalar günü, okuldaki gösteriler, hastalıklarım, aşk acılarım, korunmaya ihtiyaç duyduğum anların hiç birine bir bilet kesip geri döndüremem. Bu yüzden o da dönemez. Bu yazınında bir yere varacağı yok.

İnsan dönemeyeceği yollara, tövbe edemeyeceği günahlara, affettiremeyeceği hatalara, bir son ekleyemeceği yazılarada girmemeli. Ve insan her zaman dönebileceği bir kürkçü dükkanını yıkıp gitmemeli..