Ben de İstismara Uğradım

Uzun zamandır şunu düşünüyorum: istismara uğramamış kadın var mıdır? Biri ne duygusal ne fiziksel hiç bir istismara uğramadığına emin olabilir mi? Eğer emin olamazsa çevresine gülücükler atarak nasıl yaşamaya devam eder? Hiç kimse bilmez mi yaşadıklarını?

Ben istismara uğradığım. Taciz demeye dilim el vermiyor, ama siz anlayın işte; taciz! Çok küçük yaşlarda başladı hem de.

Hiç bir zaman zayıf bir çocuk olmamıştım. Hafif bir tombişlik vardı hep. Yaşıtlarımdan daha hızlı bir gelişim gösteriyordum fiziksel anlamda. 4.sınıfı henüz bitirmemişken memelerin hafiften kendini belli etmeye başlamıştı. Annem, biraz cahil biraz utangaç bir kadındır, yarım atlet falan bilmezdi o zamanlar. Öğretmedi bana haliyle, ben de okul önlüğümün içine hala girebildiğim için farkında değildim vücudumdaki değişimin.

Teneffüsü okul kütüphanesinde geçirmeyi çok severdim. Bütün kitaplara tek tek bakar, acaba biri istediğim kitabı bırakmış mı diye teneffüs boyu bakınırdım. Kütüphaneyle okulda 8.sınıfta olan bir ablanın babası ilgilenirdi, kayıtları tutardı. Çok severdim kendisini. Bir gün öğle arasında şu an hatırlayamadığım bir sebeple benimle çalışmak istediğini söyledi. Annem izin vermez diye söz veremedim. Kendisinin orada olacağını istersem gelebileceğimi söyledi. Öğle yemeğimi çar çabuk yeyip hemen okula gittim. Annem tabii ki izin vermemişti. Ben de işe yarayacağım diye heyecanlanıp 15 dakika önceden okula varmıştım. Kütüphaneye gittim, içerideydi. Biraz konuştu. Şimdi hatırlamıyorum. Sadece yakınlaşmaya çalıştığını hatırlıyorum. Ben ise çaktırmadan uzaklaşmaya çalışıyordum. Nasıl olduğunu hatırlayamıyorum, bir ara arkama geçti ve göğüslerimi avuçladı. Ne yapacağımı şaşırmıştım. Uzaklaşmaya çalışıyordum, engelliyordu. Babam yaşında olduğunu söylüyordu. Bir fırsat bulup çıktım sonunda. Sonra ne kitap okudum, ne birine söyledim, ne de kütüphaneye gittim.

Neden anneme söylemedim diye çok sordum kendime

Annem bana o kadar kapalıydı ki... Bütün iletişimini ablamla kurardı, kendimi aileden bile sayamazdım çoğu zaman. Zaten ilerleyen yıllarda anlatsam da ilgilenmeyeceklerini anlatmıştım. Bir kaç sene sonrasıydı. Fiziksel olarak daha bir büyümüştüm. Göğüslerim yaşımdan önde diyordu. Ablam ben ve kuzenler denize gitmiştik. Benden 3 yaş büyük erkek kuzenim var. Denizde şu omuza çıkmalı oyunu oynarken oramı buramı ellerdi. Bir gün Ablam beni denize gitmeye zorluyordu. O zaman çekinerek abimin bana dokunduğunu söyledim. Sırf kendi zevkinde takılmak için ' yanlışlıkla olmuştur' diyerek kestirip attı. Annem yorum bile yapmadı.

Geldik günümüze. Aslında bu, bu sene içinde gerçekleşen bir olay. Bir üniversite öğrencisi düşünün, istismar konularında eğitim alıyor, fakat istismara uğradığında sesini çıkaramıyor. Bizim kampüste otostop çekmek çok normaldir. Çoğu kişi kampüs dışına otostop çeker. Arkadaşımla tiyatroya gitmeye sözleşmiştik. Geç kaldığım için otostop çektim. Biri durdu. 10-15 dakika güzelce gittik. Bu dingil fermuarını açıp penisini okşamaya başladı. Neye uğradığımı şaşırmıştım. Deminden beri bacım diyip bunu mu yapıyorsun şimdi dedim, sesini çıkarmadı. Fermuarı kapattı, sigara yaktı. Nerede olduğumu umursamadan arabadan indim.

4.sınıfta beni taciz eden kişinin kızı vardı.

Kuzenimle kardeş gibiydik.

Bu sene yaşadığım bu olayda herif en müslüman benim, bacımsın tavırlarındaydı.

Ve ben hiç sesimi çıkarmadım.

Bu 4 kişiye aferin.

Aciz büyütüldüm. Hayır demek öğretilmedi. Sineye çekmek öğretildi.

Bana ne öğretildiyse onu yaptım.

Kendimi korumak değil feda etmek öğretildi.

Çocuklarınıza öğreteceğiniz şeyler bunlar olmasın.

Onları istismara açık duruma getirmeyin.

Yoksa, mesela bu sitede "kadınlar kilitli iç çamaşırı giysin, tecavüze uğramasın" diyen denyolara kafa sallayan çocuklar büyütürsünüz.

İçimde duracağına burada dursun...