Efkarlıyım, Efkarlı

Bu akşam affınıza mağruren biraz şeyim. Efkarlıyım abiler, efkarlı..

Bilirsin bazı akşamlar hep daha fazla gelir. Hep daha fazlası olur bazı akşamlarda. Daha çok ağlar minik kalpler, daha çok güler bazı gözler. Sözün kısası, yine böyle; hep daha fazlası olan bir dönemdeydim. Ya fazlaca bir mutluluk vardı gözlerimde ya da fazlaca bir hüzün hükmediyordu minik kalbime.

Böyle nasıl desem, bir arayış içerisinde gibiydim ama ne olduğu da henüz belli değildi. Aslında, yani şimdi düşünüyorum da... kalbim çoktan bu yola baş koymuştu belli ki! Ama beynim ya bu kararı alırken yerinde değildi, ya da kalbim fazla başına buyruk hereket ediyordu.

Dahası var, kalbimin dediği yere doğru gidiyordu ayaklarım. Bazı sabahlar hiç olmayacak saatlerde olmayacak yerlerde buluyordum kendimi.

Ve onu gördüm işte. Sonunda kalbim bildiğini okumuş, istediğini yaşatmıştı şu can'im gönlüme. Birkaç saniye duraksayıp öylece kalbimin hızlı hızlı yerinden oynamasını dinlediğimi hatırlıyorum. Kahve gözlerinin içine düşüp kendimi kurtarılması güç bir kuyuya gömdüğümü de. Ah kalbim, unutturmadığın için nice küfürler savurdum sana, bilirsin. He bir de yine de minnettarım böylesi güzel bir aşka beni düşürdüğünden. Çünkü bu fazlaca hâl ve tavırlardan kurtarmıştın beni. Aşık olduğundan habersiz cıvıl cıvıl bir ruha dönmüştüm. Güzeldi herbir şey.

Ne bileyim, sesini ilk duyduğum zamandaki o tını hâlâ kulağımda. Sanki bana fısıldıyor onu her unutacak gibi olduğumda.

Şimdi yine öyle fazlaca bir akşamda, haklıca bir hüzün kaplıyor yüreğimi.

“..Bu akşam affınıza mağrüren biraz şeyim. Efkarlıyım abiler, efkarlı..” Sadri Alışık.

İlk bencem belki bu sitedeki ortama uygun değildir, pek emin değilim sahiden. Ama her ne olursa olsun her türlü yorumunuza ve görüşünüze açığım. Umarım beğenmişsinizdir. He bir de, mobil olduğum için yazım yanlışlarım olabilir. Kusura bakmayın.