Şehit Annesinin Son Hatıraları...

İlk kez kalbimin hızlı atmasını sağlayan; baban ile benim, ilk meysiydin oğlum sen... Gençliğimin sorumsuzluğunu bırakıp, hayata atıldığımı hatırlattı bana senin o, çok sonraları alışıp bırakamadığım kokun.... Evlat nedir, annelik nasıldır, emek nedir sen de öğrendim ben...

Emeklerken sen, dizlerin ağrır diye kucağımdan indirmezdim seni... Sonra yürümeye başladın oğlum... Bir insanın asaleti çocukken daha belli olurmuş yürüyüşünden, sende öğrendim... Evladın hiçbir kokusu rahatsız etmezmiş meğer anneyi... Her şey sen olduktan sonra değişti zaten....

Anaokulu dedikleri yere gönderemedik seni yavrum... Ama o ayaklarına giydiğin iskarpini, mavi önlüğünü, hele ki o kumaş pantolonu, başka hiç bir erkeğe bu kadar yakıştırmadım(babana söyleme olur mu?)... Başını dik tutuşundan belliydi, birgün çok şey olacağın...

Oku istedim oğul oku... Karnen ile beni ödüllendirdiğin hiç bir dönemi unutmadım... Hiç aklımdan gitmeyen de oğul, kardeşlerin için okulu bırakışın... İstememiştim bunu hiç... Bir ömür kıyamazken ben sana, sen geleceğini bir gecede çöpe atıp, en üzüleceğim işi seçip sanayi köşelerine gittin... Hakkın ödenmez oğul, bu yiğitliğinin ailecek farkındayız...

Ne ara büyüdün de, eve ekmek getirir oldun... Ne ara büyüdün de, "anne" lafların "ana" diye döndü oğul... Ne ara... Hiç aklıma gelmezdi, birgün bir postanın senin ayrılacağını, müjdeleyeceği... Gidiyorsun demek oğul askere, gidiyorsun bilmediğin, bilmediğim illere....

Eeeeeee gün geldi çattı oğul... Omzuna bayrağını takıp, sokak sokak turlayışın hala aklımda... Baban sana kıyamadı, borç harçta olsa aldı kurbanını, akıttı kanını... Ben kınanı yakarken, sen neden ağladın oğul... Kısa da olsa bu ayrılığı hiç düşünmemiştim oğul... Hiç hazırlıklı değildim... Sen ki; bir gün akşam bile eve gelmemezlik etmedin... Şimdi. Nasıl göndereyim...

Yemin törenine gelemedik oğul, durumları sende biliyorsun... Üniformalı resimleri gönderdiğin için Allah senden razı olsun... Kuzuma çok yakışmış bu asker hali... Saçların gitmiş... Sakalların kısalmış... Ama inan çok yakışmış... Birgün nasıl olsa o elbiseli halinle sarılırım sana... Özlemini fazla çektirme bana...

Zoru seversin bilirim oğul da, keşke askerken zor yere gitmeseydin... Düşmanın bile kahbesini nasip etmesin Rabbim sana... Telefonda her gün saatlerce anlat istersen bana, ne kadar iyi ve güzel bir yerde olduğunu... Ben bilirim oğul, sen sıkıntını çeker, tek derdini söylemezsin... Ve en güzel yalanlarını hep annene söylersin...

Bugün içimde bir huzursuzluk var oğul... Rüyalarım karmakarışık.... Sesini duymam lazım... Sevindim iyi olduğuna sesini duyunca... Ben iyiyim oğul, sen sesime bakma... Ben iyiyim... (Bir bilsen titreyen sesim değil, ellerimdi... Ellerim...) Ferahladım sonunda, onca "iyiyim" laflarını duyunca... Nöbetin bitince yine ara ama...

Senin oralardan hiçiyi haber gelmiyor oğlum... Haberler hep kötülerden bahsediyor... Metanetli ol oğlum.. Dikkatini hiç bozma... Komutanlarını iyi dinle... Ne diyorlarsa yap... Unutma!!! Sen bizim için çok değerlisin... Ah birde her seferinde telefonu erken kapatmaya çalışmasan... Ne var biraz daha sesini duysam sanki....

Nöbetin bitti aramadın oğul... Saat çok geçti... Bak ben arayacağım yoksa nerde kaldın? Belki karnın açtı, yemeğe gittin... Belki çok terledin, duş alıyorsun... Belki arkadaşlarınla sohbete dalıp, beni aramayı unuttun... Ara artık oğul, beni merakta bırakma... Ben arayacağım bak... Oğuuuul niye aramıyorsun... Niye....

Kardeşin kaydetmişti numaranı, şimdi arıyorum sen dur hele, daha nasıl kızacağım sana... Telefonu açan yok oğul... Israrla arıyorum açan yok... Çok geciktin oğul... Haberler kötü kötü şeyler söylüyor yine... Ara artık evladım derman kalmadı ara... Bir arkadaşın açtı telefonu sonra... "Teyze; daha sonra ara" dedi... Seni isteyince telefona sesi çok titredi... Cevabımı bile dinlemeden görüşmeyi bitirdi...

Görürsün sen oğul... Babana söyledim şimdi arıyor komutanlarını... Sana biraz kızsınlar da, aklın başına gelsin.... Komutanın da açmıyor telefonu oğul, konuşan arkadaşların da sonra arayın diyor... Ne oluyor orada oğul... Neden kimse konuşmuyor.... Bu kadar zor muydu oğul... Annene "iyiyim" diyebilmek...

Kapı çalıyor oğul, süpriz yapıp izne mi geldin yoksa!!!! Koşa koşa açtım oysa... Bir komutanın karşımda... Oğul.... Oğuuul... Oğuuuuuuuul.... Demeyin komutanlar... Bir şey oldu demeyin... Etmeyin ne olursunuz... Kötü haber vermeyin... Duramıyorum ayakta... Su getirin mutfakta... Başım çarpmış kapıya...

Bir uyandım ki oğul, tüm mahalle yanımda... Kardeşlerin odasında... Baban bahçe kapısında... O komutan yanımda... Anladım oğul... Anladım... Cümlelerini kurmadan onlar daha, anladım... Gül kuzumu kaybettim.. Can oğlumu yitirdim... anladım...

Artık yüreğime o kor düştü ey oğul... Bir yanımı hep yarım bıraktın oğul... Artık beynim sadece seni düşünecek... Açacak her çiçeklerde, kokun aranacak... Her asker kıyafetli seni hatırlatacak...

Şehit annelerine olan saygımdan; devamını yayınlamayıp burada bitiriyorum... Benim de kalbim dayanmaz fazlasına...

Allah Şehit ailelerine sabır versin...Mekanları cennet olsun....