Yetimhane Yüreklere...

Merhaba Kızlar Soruyor'un patlamış mısır kadar eğlenceli,Münir Özkul'un filmleri gibi sıcak insanları...

Sitemizde sıkça sorulan

-Neden sevdiğimiz halde sevilmiyoruz?

türündeki sorulara hitaben bu Bence'yi yazmaya karar verdim.

Öncelikle aşk iki kişi arasında olur.İstisnalar haricinde bu kişilerin birisi erkek ve birisi kadın olarak görülmektedir.E tabi biz ki çiğ süt içmiş insan oğlu olarak yeri geldiğinde süte su katıyorsak sevgiye ve aşka da şerefsizlik katmayı iyi biliyoruz vesselam.

Sözüm ona bazılarının yüreği (ya da ona her ne isim verilmesi gerekiyorsa artık) öylesine geniş ve foseptik kıvamında ki,insanı sevdiğine sevildiğine pişman etmekte üstlerine yok.

Öncelikle insan neden aşka ihtiyaç duyar.?Buna benim panoramamdan bakalım.

Yalnızlık kimi zaman en güçlü terapi gibi gelse de insan avuçlarında başka bir avucun sıcaklığını hissetmek...dudaklarında hoş bir tat ve kulaklarında duymaktan sıkılmayacağı bir seda duymak ister.

İster de her istediğin maalesef olmuyor işte.Olsa da yarım yamalak veya hayalini kurduğun,kafanda canlandırdığın vaziyetten ırak bir şekilde hayatına insanları duhul ediyor.

Hayalleriniz teker teker özenle inşaa edilmişken hiç ummadığınız bir bünye geliyor ve size aşkı nasıl işkence haline getirir gösteriveriyor.Oysa siz aşkı mutlulukla pekiştirmişsiniz.O size ızdırap kısmını gösteriyor.

İnsanlara güvenmeyin desem biliyorum ki o şekilde yaşanmıyor.Mutlaka birilerine ihtiyaç duyuyorsunuz.Demek ki ne yapmamız gerekiyormuş?

-Seçici olmalıyız.

Sözüm şu ki,Her gördüğümüz güzelin yoluna yakışıklı beyefendi gören osmanlı güzelleri gibi mendini düşürenlerden olmamalıyız.Aşkın yalın halini değilde gereksiz süslere bürünmüş halini yaşamaktan kaçınmalıyız.

Her güzele,her gülene aldanmamayı öğrenmek zorundayız.Yani görselliğe yüklenmemeyi bilmeliyiz.Herkesin kusuru oldugunu bilerek yeni bir aşka kulaç atmalıyız.

İyi sonlara adapte olmadan hayatın her yönünde olduğu gibi sevdalarında siyah bir yüzü olduğunu unutmamalıyız.Unutmayın,Ay dünyayı aydınlatıyorken her zaman karanlık bir tarafı vardır.

Aşağıdaki son sözüme bağlı kalarak son paragrafa bunları da eklemek istiyorum;

Gönül kapılarınızı açık bırakmayın.Giren çıkan belli olmaz sonra.O kapıları her zaman iç güdülerinizin nöbetçilerine devredin.Ufak tefek sapmalar haricinde mutlu olacağınıza eminim.

"Siz gönüllerinizi Yetimhane misali sergiledikçe,P*ç sevdaların vazgeçilmez meskeni olmaya devam edeceksiniz."

Kendinize en kocamanından iyi bakıyorsunuz.Ve üzülmemeyi hak ettiğinizi asla unutmuyorsunuz. :):

#SinirliBiber