"Ben Kimi Seviyorum?"

Bir çığ düşerdi ağaçlara, yapraklardan yapraklar sallanırdı.. oysa ağaçlar okadar sakindi ki tek suç dallarında idi..

Adeta bir kuğu gibiydi orman, boydan boya sevgiyle gülen çimenlerle doluydu(.) Kıyamazdım basmaya..

Neyseki gece gelmişti, ee haliyle ortam zifiri karanlık çimenler ağlarcasına, ağaçlar haykarırcasına esiyordu etraf sadece..

İçeri girdim usulca ve ona yaklaştım "güzel miyim?" dedim. Dedim lakin ses yoktu. ayna yalnızca bana bakıyordu, ben de ona..

İşte o an anladım ki ben yalnızlığın yalnızıyım, ve yahut'ta yalnızlık beni bırakmamaya yeminli.. Dert değil aslında yüzüm yine güler, yine güler de amma ve lakin hep içim ağlar doğadaki yalnız ağaçlar misali kırgın, durgun, bükülmüş..

Bir şiir daha yazdım gözlerim ağlamaklı degildi bu sefer ama yüzümün güldüğüde söylenemez.

Ben kimi seviyorum?

Aşk'ı mı, Doğayı mı?

Duygusallığı mı, hırçınlığı mı?

Yalnızlığı mı, gürültüyü mü?

Gideni mi, kalanı mı?

Sevinci mi, üzüntüyü mü?

Sahi, ben kimi seviyorum?

Bu şarkı da size gelsin.

"Alıntı değil, duygularımdan bir nebze.

#mavişcikk