Taciz ve tecavüz sonrası 3 yıldır toparlanamıyorum, psikolojimi nasıl düzeltebilirim?

Kızlar size bir şey söylemek istiyorum… Bunu yazmak bile benim için çok zor ama içimde o kadar çok birikti ki artık anlatmak istiyorum. Ben 20 yaşındayım… Daha hayatımın başında olmam gerekirken içimde taşıdığım acılarla, kırgınlıklarla uğraşıyorum.
Taciz ve tecavüze uğradım. Bunu söylemek bile bana zor geliyor çünkü insan yaşadıklarını kelimelere dökemiyor. O an yaşadığım korkuyu, çaresizliği, sonrasında içimde oluşan boşluğu anlatmak çok zor.
Ben eskisi gibi değilim. İçimde hiçbir şeye karşı heves kalmadı. Eskiden beni mutlu eden şeyler artık aynı etkiyi yapmıyor. Bazen sadece oturup düşünüyorum, neden bunları yaşadım diye… İçim yanıyor. Sanki dışarıdan kimse görmüyor ama ben her gün içimde o acıyla yaşıyorum. İçim kan ağlıyor.
20 yaşındayım ama kendimi bazen çok yaşlanmış, çok yorulmuş gibi hissediyorum. Bu yaşta hayaller kurmam, mutlu olmam gerekirken ben geçmişin yükünü taşımaya çalışıyorum. Bazen kendime kızıyorum, bazen çok üzülüyorum, bazen de sadece hiçbir şey hissetmemek istiyorum.
Psikolojim gerçekten çok bozuldu. Bazı şeyleri unutmak istiyorum ama aklıma geliyor. Bazı günler güçlü durmaya çalışıyorum ama içimde ne kadar kırıldığımı kimse bilmiyor. İnsanlara anlatırken bile korkuyorum; ya inanmazlarsa, ya küçümserlerse, ya anlamazlarsa diye. Ama şu an sadece çok yorgunum.
Belki beni gören insanlar hiçbir şey anlamıyor ama içimde ne kadar büyük bir acı taşıdığımı sadece ben biliyorum. Ben hâlâ toparlanmaya, iyileşmeye çalışıyorum. Sadece birinin beni gerçekten dinlemesine ve ‘seni anlıyorum’ demesine ihtiyacım var. Yaşamama noktasına geldim 3 yıl oldu, atlatamıyorum, asla atlatamıyorum, içim yanıyor