Seni seviyorum, kendine iyi bak?

Merhaba KS üyeleri, ben iş yerinden bir kızla çıktım. Önce o geldi tabi bana çıkalım diye. Sonra ben karşı koyamadın. Çünkü güzeldi de. Sevdim hatta. Bu kısa sürede hem de çok sevdim. Sonra alışkanlıklarımızın uyumsuzluğu bizi bitirdi. Mantıklı olanı düşündük. Ben yine çok sevdim bu süreçte onu, dayanamadım. O hiçbir şey olmamış gibi yaptı, sanki hiç biz birlikte olmamışız gibi. Bir gün tümüyle kopardım onla bağlarımı, artık onu görmüyor, sesini duymuyorum. Ben, eskiden iyiydik, arkadaş daha iyiydik, şimdi o da bozuldu dedim. Keşke hiç gelmeseydin bana dedim. O hiç pişman olmadığını söyledi. Beni sevdiğini ve kendime iyi bakmamı söyledi, aldı başını gitti...

Artık uzağımda. Onu görmek tesadülere kalmış. Ancak unuttuğum bir şey var: rüyalarım. Hep görüyorum. Gördükçe başa sarıyor film. Uykularım kaçıyor. Ona aşığım ancak birbirimize zarar verdiğimiz için böyle olması gerekiyor.

Ve ben iyi değilim son zamanlarda. Beynimden düşünceler eksilmiyor. Bu süreç illaki atlatılır. Ancak bir sızı o süreci atlatana kadar hep diri kalıyor.

Ne olur sizce böyle?
Ya da ne olmalı?
Yorumunuza ihtiyacım var, kendimi erimiş hissediyorum...