Babamdan şüpheleniyordum ama dün akşamdan sonra herşey çok kötü oldu.. nasıl atlatıcam ölü gibiyim?

hatırlamıyorum ağlamktan herkesın gözü bendeydı sokaktan geçenler... anneme herşeyi anlatmış babam öyle bir şey yok ben iş arkdasımla çay içemez miyim siz saçmalıyorsunuz diyip çarpmış kapıyı çıkmış annem ağlıyordu eve gittiğimde kııyamazdım ona nasıl acı çekiyor gözler pustan gözükmüyordu babamı aradım eve gel dedim yarım saat sonra geldi ben babama bağırmaya başladımmm hem ağlıyorum hem yedıremıyorum hemde benm babama yakısmazdı annemı bu kadar uzemezdı sen dul bir kadınla çay içimezsın rezil oldum senın yüzünden deeeeerken birden ayağa bir hışımla kalktı ve sen bana bağıramazsın diyerek elini kaldırdı o an gözlernden nefret çıkıyor dişlerini sıkkıyor ve elını yumruk yapmıştı hala gözümün onunden gitmiyor ben bağırmayan insan bana tokat atıcaktıı. bağırdım o* ıcın bana mı vurucaksın vurr vurrr dedım benm canımı daha ne kadar acıtabılırsın kı size anlatmaya calısıyorum dedi bana yalandı cunku babamı tanıyorum hala arkdasız zırvalıkları vardııı

sana olan sevgım azaldıı dedim bağrımaya devam etttımm sen bnu yapmış oalamzsın dedimm sürekli anneme gidin bak cok sınırlenıyorum demeye başladıı ben o kadar nefretle dolmuştum kı annem sadece ağlamkalı gözlerle bizi izliyorduu bana saygın azalmış belli dedii o pamuk babamın baktığı gıbı bakmıyorduu ınanmıyorum sana hala dedim kandıramazsın bizi odama gittim ağladım.. annemle olan konusmalarını dınledım annem ona gayet sakın bir şekeilde 24 senelik evliyiz bir kere olsun benı cay bahçesine götürmüş insan degilsin neden dedi? babam bağırıp cağırmaya ortalıgı dağıtmaya başladı onların arasına geçtim ve sen benm anneme bağırıp bu şekilde konusmazsın dedim annemın gözlerindeki minattarlık benm şu an ağlamama en yakın sebeb... hala ınkar ediyor yatak odasına gitti kapıyı hızlıca kapadı annem hıc bu kadar sakin ama üzgün mutsuz görmemiştim adeta gözlerindeki ışık sönmüştü beni sakınleştirmeye calışıyordu sakı kendı cok güçlüde bana karşı oyle gözükmeye çalışıyor

annemı aldım kolumun altına bırlıkte ağlayıp herşeyın en güzel olacagını ve guzel gunlerın bızı bekledığını ben onu hiç bir zamn bırkmayacagımı söledim... babama nefretım artmıştı bır aksamda ama ıcımde bırseyler eksıktı ona sarılıp öpmeliydim gitme bizi bırakıp demeliydım ama yapamadım tekrar geldi ne istiyosunuz böyle benden illa gidip yapmamımı yapmadım iştee diye bağırmaya başladı annem titriyor sakinleştirmeye calışıyordum babam zerre umrumda değildi koltuğun üzerinde kumadayı duvara bir fırlattı tuzla buzz... deydimi o kadın için dedim gitti yattı aradan 3 saat geçti annemle uyuyamıyoruz odaya gittim kıyamadım coraplarını çıkarıp üzerine pıke örttüm o uyurken çok ağladım zaten yeterınce ağlamıştım şu an niye ağlıyorum hiç bilmiyorum canım kardeşimin hiç birşeyden haberı yok ama içimdeki sıkıntı dun geceden beri gitmiyor işime konsantre olamıyorum eksiğimm yokum kaybolmuşum gibi çok ağır taşıyamıyorum acaba şu an napıyor babam benim gibi oda bizi düşünüyormudur?